Strona główna » Liceum » Przedmioty ścisłe » Chemia


Podstawowe wiadomości z chemii



Poprzednia praca: Kwasy (1)
Następna praca: Budowa tkanek



Treść: Atomy różnych pierwiastków łączą się ze sobą tworząc związki chemiczne. Atomy łączą się w określonych, ale różnych stosunkach ilościowych. Na przykład wodór tworząc związki chemiczne z chlorem, tlenem, azotem i węglem łączy się z nimi w następujących stosunkach:
H : Cl= 1 : 1 (HCl)
H : O= 2 : 1 (H2O)
H : N= 3 : 1 (NH3)
H : C= 4 : 1 (CH4)
a cecha określająca te stosunki nasi nazwę wartościowości.
Wartościowością pierwiastka, nazywamy liczbę atomów wodoru, jaką dany pierwiastek może przyłączyć tworząc z nim związek chemiczny.
Tak więc tlen jest dwuwartościowy, bo tworzy z wodorem wodę - H2O, a chlor jest jednowartościowy, bo tworzy chlorowodór - HCl.
Chlor jednak w innych związkach chemicznych może wykazywać inną wartościowość. Na przykład, w związkach z tlenem może mieć wartościowość równą nawet 7.
Atomy pierwiastków tworzących cząsteczki związku chemicznego połączone są ze sobą za pomocą wiązań chemicznych.
Liczbę wiązań chemicznych utworzonych przez atom danego pierwiastka w cząsteczce związku chemicznego nazywamy wartościowością tego pierwiastka.
Wartościowości najpopularniejszych pierwiastków
nazwa pierwiastka wartościowość
Azot I, II, III, IV, V
chlor I, III, V, VII
cynk II
fosfor III, V
glin III
krzem IV
magnez II
miedź I, II
nikiel II
ołów II, IV
potas I
rtęć I, II
siarka II, IV, VI
sód I
srebro I
tlen II
wapń II
węgiel II, IV
wodór I
żelazo II, III
Otaczająca nas materia to świat różnorodnych substancji. Podział substancji chemicznych przedstawia schemat:
Substancje proste - pierwiastki są substancjami, których nie można już rozłożyć na inne jeszcze prostsze substancje. Uwzględniając budowę materii pierwiastek można określić jako zbiór atomów tego samego rodzaju. Tak więc:
Pierwiastek jest substancją zawierającą atomy o takiej samej liczbie atomowej.
Metale to pierwiastki, które w temperaturze pokojowej są na ogół ciałami stałymi. Jedynym wyjątkiem jest rtęć. Są one dobrymi przewodnikami ciepła i elektryczności. Posiadają charakterystyczny połysk. Jedne są kowalne i ciągliwe, inne kruche. Niektóre łatwo reagują z tlenem (metale nieszlachetne), inne w warunkach normalnych z nim nie reagują (metale szlachetne).
Niemetale mogą być w temperaturze pokojowej gazami, cieczami lub ciałami stałymi. Mają bardzo różne właściwości chemiczne i fizyczne.
Substancje chemiczne różnią się między sobą szeregiem właściwości, za pomocą których można je zidentyfikować. Są to:
właściwości fizyczne:
stan skupienia
smak
barwa
gęstość
temperatura topnienia i wrzenia
przewodnictwo ciepła i elektryczności
właściwości chemiczne:
zdolność lub jej brak do reagowania z innymi substancjami
Związki chemiczne składają się z pierwiastków. Mogą być one rozłożone na pierwiastki, z których się składają. Mają określony skład jakościowy i ilościowy.
Związek chemiczny to substancja składająca się z powiązanych ze sobą atomów o różnych liczbach atomowych.
Mieszanina to substancja chemiczna uzyskana na drodze mechanicznego mieszania składników. Skład mieszaniny można zmieniać. Na przykład, odparowując wodę z wodnego roztworu cukru zwiększamy stężenie cukru w tym roztworze; dolewając wody - zmniejszamy stężenie.
Mieszaniny można łatwo rozdzielić na części składowe:
Substancje zmieszane ze sobą i tworzące mieszaninę zachowują swoje właściwości.
Mieszanina jednorodna - homogeniczna to taka mieszanina, w której nie można rozróżnić składników nawet przy dużym powiększeniu (woda wodociągowa, mleko, stopy metali, powietrze).
Mieszanina niejednorodna - heterogeniczna to mieszanina, której składniki można dostrzec gołym okiem lub za pomocą prostych urządzeń (mąka + piasek, woda + piasek, piasek + mak, dym + sadza).
Z codziennych obserwacji wynika, że otaczająca nas materia ma budowę ciągłą, litą. Obserwuje się jednak pewne zjawiska, które przeczą temu wrażeniu. Do takich zjawisk zaliczamy:
dyfuzję (samorzutne mieszanie się stykających się ze sobą substancji, na przykład gazów)
mieszanie się dwóch cieczy
rozpuszczanie się ciała stałego w cieczy przebiegające ze zmniejszaniem się objętości i inne.
Zjawiska takie są możliwe tylko wtedy, gdy substancje biorące w nich udział mają budowę nieciągłą, ziarnistą.
Pierwsze poglądy o ziarnistości materii głosił filozof grecki, Demokryt (46-370 p.n.e.). Według niego, “Wszechświat składa się z atomów, czyli niepodzielnych cząstek i próżni...” (athomos = niepodzielny).
W czasach nowożytnych atomistyczną teorię budowy materii ogłosił w r. 1803 John Dalton. Teoria ta głosiła:
Materia składa się z niezliczonej liczby niezmiernie małych cząsteczek zwanych atomami.
Każdy atom ma określoną wielkość, masę i właściwości. Atomy tego samego pierwiastka są jednakowe.
Atomy mogą łączyć się ze sobą tworząc cząsteczki związku chemicznego, a reakcja chemiczna polega na łączeniu się, rozdzielaniu i wymianie atomów.
Zgodnie ze współczesnymi poglądami na ten temat:
Atom jest najmniejszą częścią pierwiastka chemicznego zachowującą jeszcze jego charakterystyczne właściwości.
Cząsteczka składa się co najmniej z dwóch atomów. Atomy te mogą być takie same - mówimy wówczas o cząsteczce pierwiastka (np. O2, Cl2) lub różne - cząsteczka związku chemicznego (np. NaCl, H2O, H2SO4.)
Związek chemiczny od mieszaniny odróżnia głównie to, że związek chemiczny ma ściśle określony skład chemiczny niezależnie od tego, w jaki sposób powstał: czy został otrzymany w laboratorium, czy też występuje w przyrodzie. Tę stałą zależność sformułował w r.1799 Louis Joseph Proust jako prawo stałości składu.
Istotę tego prawa przedstawić można następująco: podczas syntezy siarczku miedzi (I) - Cu2S, bez względu na używane do reakcji ilości miedzi i siarki, zawsze na cztery jednostki wagowe miedzi przypadać będzie jedna jednostka wagowa siarki.
Stosunek wagowy miedzi do siarki w występującym w przyrodzie minerale chalkozynie jest dokładnie taki sam.
W oparciu o prawo stałości składu wyprowadza się wzory sumaryczne związków chemicznych.
Chemik, badając otaczającą go przyrodę i zachodzące w niej zjawiska, na ogół wybiera jakiś obiekt i wyodrębnia go. Taki obiekt nazywa się układem. Układ może być układem otwartym (gdy między nim a otoczeniem zachodzić może wymiana masy i energii) lub układem zamkniętym, który nie wymienia z otoczeniem masy, natomiast może wymieniać energię. Istnieją ponadto układy izolowane, które nie wymieniają z otoczeniem ani energii, ani masy.
Dwaj osiemnastowieczni chemicy, niezależnie od siebie, Rosjanin Michaił Łomonosow i Francuz Antoine Lavoisier, badali układy zamknięte i sformułowali jedno z ważniejszych praw chemii - prawo zachowania masy.
Masa substratów użytych do reakcji w układzie zamkniętym równa się masie produktów otrzymanych w wyniku reakcji.
Z prawa zachowania masy wynika jednoznacznie, że materia nie może powstać z niczego, ani nie może zginąć, chociaż podlega ciągłym przemianom. Opierając się na prawie zachowania masy można obliczyć, ile otrzyma się danej substancji na skutek przemiany chemicznej o ile wiadomo, ile innej substancji użyto do tej przemiany. Prawo to stanowi więc podstawę obliczeń chemicznych
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 2812 , autor: pawlukewa , Ocena: 32.47

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Podstawowe wiadomości z chemii

Podstawowe metody wytwarzania metali. Ogólna charakterystyka procesów Pirometalurgicznych i Hydrometalurgicznych.
Podstawowe składniki żywności i ich rola w organizmie


Losowe teksty z tej samej kategorii

Maria-Skłodowska-Curie
Maria Skłodowska-Curie (1)
Zastosowanie celulozy.
Białka - występowanie, podział, właściwości, znaczenie
Alkohol etylowy - choroba alkoholowa.
Węgiel - właściwości chemiczne
Woda (4)
Zanieczyszczenia wód (3)
Chemia fizjologiczna
Cienie i blaski odkrycia promieniotwórczości (1)


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Przedmioty ścisłe
Chemia Chemia
Fizyka Fizyka
Informatyka Informatyka
Matematyka Matematyka

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 32.47.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-03-29 15:52:02
⇒Czytano: 2812
Autor: pawlukewa


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: