Strona główna » Liceum » Pozostałe » Muzyka


Rigoletto



Poprzednia praca: Franz Peter Schubert (1)
Następna praca: Straszny Dwór (2)



Treść: Opera w 4 aktach; libreto: Francesro Maria Piave wg; Król się bawi Victora Hugo.
Osoby: książę Mantui - tenor; Rigoletto, błazen książęcy - baryton; Gilda, jago córka - sopran. Sparftucile, bandyta - bas; Magdalena, jego siostra - alt; Giovanna, służąca Rigoletta – mezzosopran, hrabia Monterone - bas; hrabia Ceprano - bas; dworzanie Marullo i Borsa - baryton i tenor; paź - mezzosopran, dowódca straży – bas, panie, panowie, dworzanie, straż. Akcja rozgrywa ale w Mantui i okolicach w XVI w.

Akt I. W pałacu księcia Mantui odbywa się bal. W rozmowie księcia z dworzanami oraz w śpiewanej przezeń pełnej temperamentu balladzie (Questa o Quella) rysuje się charakter tego pozbawionego skrupułów młodzieńca, żądnego jedynie rozkoszy i uciechy życia. Niedawno uwiódł książę córkę hrabiego Monteterone a teraz wpadła mu w oko piękna hrabina Ceprano. Błazen książęcy, znienawidzony przez wszystkich pokraczny garbus Rigoletto, wyśmiewa publicznie hrabiego Ceprano i doradza księciu - aby dla uniknięcia kłopotów kazał go po prostu uwięzić lub zabić. Hrabia pragnie się zemścić i w tym celu proponuje dworzanom, aby porwać dla księcia młodą i piękną dziewczynę mieszkającą w ustronnym domku, do którego co wieczór potajemnie podąża Rigoletto. Ceprano sądzi, iż dziewczynę to jest kochanką błazna. Atmosferę balu mąci głos starego hrabiego Monterone, który w majestatycznej postawie staje przed księciem, żądając satysfakcji za uwięzienie córki. Rigoletto wydrwiła również jego, czym oburzony starzec rzuca na błazna i jego pana straszliwe przekleństwo. Książę każe uwięzić zuchwalca, lecz słowa hrabiego wstrząsnęły nieczułym dotąd sercem Rigoletta, budząc w nim lęk i przeczucie bliskiego nieszczęścia.
Akt II. Późnym wieczorem powraca Rigoletto do swego domu w ustronnym zaułku na przedmieściach Mantui; wciąż dźwięczą mu w uszach straszne słowa przekleństwa. Najemny morderca Sparafucile pragnie ofiarować mu swe usługi, Rigoletto jednak odrzuca propozycję. Czyż jego język - ostry język błazna - nie jest równie dobrą bronią jak żelazo zbója? Lecz po chwili w duszy jego zmów budzi się uczucie grozy lęku. Źródłem trosk i niepokojów błazna jest ukochana córka, Gilda, którą chowa on z dala od ludzi, strzegąc jak skarbu i nie pozwalając ani na chwilę oddalić się od domu chyba tylko w niedzielę do kościoła. Nie wie, to te niedzielne wędrówki wystarczyły, by dziewczę pokochało pięknego nieznanego młodzieńca. Rigoletto, słysząc jakieś kroki za murem, wybiega zaniepokojony na ulicę a tymczasem przez uchyloną furtkę wślizguje się ukradkiem. . . książę w mieszczańskim stroju. To on właśnie wzbudził miłość w sercu Gildy, a teraz ukryty wśród krzewów
dowiaduje się ze zdumieniem, te jest ona córką jego błazna. Po odejściu Rigoletta książę wychodzi z ukrycia I uspokoiwszy przestrach Glidy przedstawia się jako ubogi student, wyznając jej miłość. Gładkie słowa łatwo znajdują drogę do serca i tak już zakochanej Gildy. Żegna się z ukochanym i pełna wzruszenia pieści się dźwiękiem jego imienia (aria Caro nome). Lecz oto na ulicy pojawiają się jakieś cienie. To dworzanie księcia
przybyli wykonać swój plan. Pomaga im sam Rigoletto, przekonany, że idzie o hrabinę Cep rano, której pałac znajduje się naprzeciwko jego domu. Pozwala więc zakryć sobie twarz maską i sam trzyma drabinę. Dopiero gdy z oddali dobiega rozpaczliwy krzyk porwanej Gildy, spostrzega, że wpadł w podstęp.
A k t III. Książę nie wie jeszcze o niespodziance, jaką mu zgotowali dworzanie, przeto przekonawszy się o zniknięciu Gildy, przypuszcza, to ktoś inny ośmielił się ją porwać; pragnie ukarać zuchwalca, ogarnia go też żal na myśl o smutnym losie dziewczęcia (aria Parmi veder le lagnme). Jednak szlachetne uczucia na krotko zagościły w sercu księcia. Gdy dworzanie z humorem opisują mu scenę porwania i donoszą, iż rzekoma
kochanka Rigoletta znajduje się w pałacu, książę, ogarnięty namiętnością, śpieszy do swej ofiary. Tymczasem przybywa do pałacu Rigoletto. śpiewając błahą piosenkę (La ra, la ra) I pod maską błazeńskiego dowcipu ukrywając swą troskę, szuka wszędzie śladów obecności Gildy. Dworzanie jednak nie dopuszczają go do pokojów książęcych. Błazen tak długo szydził z nich teraz i oni mogą nareszcie do woli naigrawać się z jego rozpaczy i poniżenia. Wiadomość, że Gildia nie jest kochanką Rigoletta, lecz jego córką, na chwilę tylko wstrząsa ich sumieniami. Daremnie nieszczęsny ojciec usiłuje groźbami, to znów pokornym błaganiem poruszyć ich serca (aria Cortigiani!). Wtem otwierają się drzwi książęcej komnaty i wybiega z nich Gilda. Groźna postawa Rigoletta każe dworzanom opuścić salę, zaś dziewczę, tuląc się do kolan ojca, opowiada mu historie swej
miłości oraz scenę porwania (aria Tutte le leste al tempio). Wstyd nie pozwala jej dokończyć opowieści, lecz Rigoletto rozumie już wszystko, i w sercu jego wzbiera wściekły gniew. W tym momencie przechodzi przez salę prowadzony do wiezienia stary hrabia Monterone. Ubolewa on, iż daremne było jego przekleństwo, nikt bowiem nie pomści jego hańby. Słysząc to Rigoletto w uniesieniu obiecuje okrutnie zemścić się za niego i siebie i intonuje pełną pasji, żywiołową pieśń zemsty. Gilda, w której sercu nie wygasła jeszcze miłość do księcia, prosi ojca, by porzucił swój zamiar, lecz Rigoletto jest nieubłagany: uwodziciel jego córki musi zginąć!

Akt IV. W domu Sparafucila książę zaleca się do siostry bandyty, pięknej Magdaleny. Racząc się winem, śpiewa słynną pieśń o zmienności serc kobiecych (La donna e mobile) i nie przeczuwa, że grozi mu śmierć, Rigoletto bowiem zapłacił Sparafucilowi 200 skudów w zamian za zgładzenie zalotnika Magdaleny. Teraz przyprowadził tu Rigoletto również i Gildę, chcąc, by zrozumiała, że książę nie jest wart miłości. Glosy obu par:
księcia I Magdaleny oraz Rigoletta i Gildy - łączą się w mistrzowskim kwartecie (Bella liglia dell'amore). Rigoletto oddala się nakazując Gildzie, by w męskim przebraniu podążyła śpiesznie do Werony, a książę, upojony winem I pieszczotami, położył się spać w pokoiku na piętrze. Tymczasem na dworze wybucha burza, chwilę tę uważa Sparafucile za najodpowiedniejszą dla dokonania zabójstwa. Magdalena jednak, której spodobał
się przystojny młodzieniec, prosi brata, by darował mu życie. Sparafucile po pewnym wahaniu - chce wszak wypełnić sumiennie to, za co mu zapłacono - wyraża zgodę, jeżeli tylko znajdzie się ktoś, kogo by mógł zabić zamiast księcia. Słysząc to Gilda postanawia poświęcić się za ukochanego: udając podróżnego o puka do drzwi i wchodzi do wnętrza. Pojawia się Rigoletto i otrzymuje od Sparalucila worek z ciałem zamordowanej ofiary. W jego sercu wzbiera dzikie uczucie triumfu. Lecz oto dobiega go wesoły śpiew księcia. Rigoletto, przerażony, rozpruwa worek i w bladym świetle księżyca poznaje. . . twarz Gildy. Konając, wyznaje ona ojcu, co uczyniła i dlaczego. Rozpacz Rigoletta nie jest w stanie zatrzymać jej gasnącego życia (duet Lassu in cielo). Gilda umiera, zaś Rigoletto z obłędnym okrzykiem: "Spełniło się przekleństwo", pada bez zmysłów na ziemię obok jej martwego ciała....


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 1870 , autor: ew.la , Ocena: 23.3

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Rigoletto

Brak podobnych prac w bazie danych.

Losowe teksty z tej samej kategorii

Polska muzyka ludowa
Krótko o Chopinie
Kształcenie słuchu dla szkół muzycznych I stopnia (2)
Ludwig van Beethoven (1)
Stanisław Moniuszko (1)
Opera - Aida Verdiego
Franciszek Chopin
Krzysztof Penderecki (1)
Romantyzm w muzyce (1)
Wolfgang Amadeusz Mozart (1)


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Pozostałe
Geografia Geografia
Biologia Biologia
Ekologia Ekologia
Historia Historia
Inne Inne
Leśnictwo Leśnictwo
Muzyka Muzyka
Plastyka Plastyka
PO PO
Przedsiębiorczość Przedsiębiorczość
Religia Religia
Sport Sport
Wiedza o kulturze Wiedza o kulturze
WOS WOS

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 23.3.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-02-07 23:43:25
⇒Czytano: 1870
Autor: ew.la


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: