Strona główna » Liceum » Pozostałe » Inne


Wyobraź sobie, że jesteś człowiekiem dorosłym. Piszesz wspomnienia z ostatnich 20 lat. Napisz swoją autobiografię – wspomnienia ze swojego życia



Poprzednia praca: Przegląd filozofii.
Następna praca: Z pamiętnika Skawińskiego



Treść: Dziś skończyłam 35 lat. Po osiągnięciu pewnego wieku człowiek zastanawia się nad swoim życiem, nad tym, co zrobił dobrze, a co źle. Niektórzy robią to jako sędziwi staruszkowie. Ja robię to teraz – w dniu moich 35 urodzin…
Moje dzieciństwo pomijam, ponieważ nic ważnego w czasie jego trwania się nie wydarzyło. Ot, taki normalne sielankowe, wiejskie życie. Do 2001 roku mieszkałam w Brodowie. Mieszkałam do czasu, gdy wydarzyły się te wszystkie okropne rzeczy. To o ile dobrze pamiętam był wrzesień lub październik 2001 roku. Wtedy to Stany Zjednoczone zostały zaatakowane po raz pierwszy. Tak, to było coś niesamowitego. Potęga państwa, które uważało się za żandarma świata została zachwiana. Potem wszystko ucichło na moment, po czym Stany Zjednoczone wzięły odwet. Przez cztery miesiące regularnie bombardowała kraj podejrzane o zamach terrorystyczny. Te z kolei także nie pozostały dłużne. Tak rozpoczęła się wojna, która w krótkim czasie przerodziła się w III wojnę światową. Stany Zjednoczone zwróciły się o pomoc do wszystkich krajów należących do NATO, w tym Polski. Rozpoczął się masowy nabór do wojska. Szło większość mężczyzn. Poszli też moi dwaj bracia. Wszyscy uważali, że Polska jest bezpieczna i nie robili nic (poza naborem do wojska), aby ochronić ludność cywilną. Po siedmiu miesiącach otwartej wojny trwającej głównie na terenach Stanów Zjednoczonych i Kanady, Osam Bin Laden zaatakował wszystkie państwa należące do NATO. Wtedy wraz z rodziną zostałam wywieziona w głąb Rosji. Moi bracia zostali wysłani na front.
Całe Niemcy, Białoruś, Czechy, część Słowacji i Polski została doszczętnie zniszczona bombami atomowymi.
W ciągłej obawie o własne życie trwaliśmy tak jeszcze siedem lat. Tyle trwała ta okropna wojna. 2004 roku wyjechałam wraz z grupą Polaków na tereny USA gdzie zostałam sanitariuszką w szpitalu polowym. Cały czas zwożono rannych, a ja wraz z grupką amerykańsko – polskich sanitariuszy i sanitariuszek zajmowałam się nimi. To całkowicie odmieniło moje życie. Któregoś dnia przywieziono rannych z okolic Waszyngtonu. Wśród nich był przystojny brunet o niebiesko – szarych oczach. Zakochaliśmy się w sobie i niedługo potem wzięliśmy ślub.
Gdy w 2008 roku skończyła się wojna, na mapie świata nie było już Stanów Zjednoczonych Ameryki. Była za to Republika Stanów Ameryki Północnej. Zamieszkaliśmy wraz z Marcusem w tymże państwie, w nowopowstałym mieście – Nowa California. Pracowałam tam w ambasadzie polsko – amerykańskiej jako tłumacz. Marcus był lekarzem w swoim własnym szpitalu. W 2012 roku urodziła się nasza pierwsza córeczka – Julia, a trzy lata później – synek Jakub.
Po tych kilku latach od zaprzestania działań wojennych, świat zaczął powoli stawać na nogi. Polska nie ucierpiała tak jak inne kraje i szybko odbudowała straty spowodowane zniszczeniami. W RSAP mieszkaliśmy do 2020 roku, czyli do roku bieżącego. Postanowiliśmy z Marcusem, że przeniesiemy się do polski. Tydzień temu wprowadziliśmy się już do naszego nowego domu w Brodowie…
Prawie nic tu się nie zmieniło. Tak jakby czas się zatrzymał. Teraz, gdy skończyłam 35 lat postanowiłam spisać moje wspomnienia z minionego okresu. Jestem szczęśliwa, że mogłam wrócić do Domu. Moi bracia nie mieli tego szczęścia…

Karolina
Kumpela, której to pisałem dostała 6…
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 3509 , autor: tom , Ocena: 45.55

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Wyobraź sobie, że jesteś człowiekiem dorosłym. Piszesz wspomnienia z ostatnich 20 lat. Napisz swoją autobiografię – wspomnienia ze swojego życia

Wyobraź sobie, że jesteś Antkiem - dopisz zakończenie.


Losowe teksty z tej samej kategorii

Opis obrazu Vincenta van Gogha „Gwiaździsta noc”.
Czy Judymowie są nam potrzebni?
Wywiad z Ramzesem XIII po wyjsciu z labiryntu
Wywiad z Świętym Mikołajem
Być człowiekiem to być odpowiedzialnym
Perpetuum Mobile - streszczenie
Dzień z życia ucznia.
Opowiadanie zaczynające się od słów: "ależ tam było pieknie..."
Potyczka Bilbo ze Smaugiem - opis sytuacji.
Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać - rozprawka


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Pozostałe
Geografia Geografia
Biologia Biologia
Ekologia Ekologia
Historia Historia
Inne Inne
Leśnictwo Leśnictwo
Muzyka Muzyka
Plastyka Plastyka
PO PO
Przedsiębiorczość Przedsiębiorczość
Religia Religia
Sport Sport
Wiedza o kulturze Wiedza o kulturze
WOS WOS

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 45.55.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-07-10 11:54:56
⇒Czytano: 3509
Autor: tom


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: