Strona główna » Liceum » Język polski » XX lecie


Humanistyczna głębia, nowatorstwo i niezwykłość liryki Bolesława Leśmiana.



Poprzednia praca: Konstanty Ildefons Gałczyński - poeta 'świętej powszedniości'. Uzasadnij sąd Artura Sandauera odwołując się do poznanych utworów poety.
Następna praca: Poezja



Treść: Debiut - 1895 r. - "Sekstywy" . 1912 r. - "Sad rozstajny".
Przełamywał konwencje młodopolskie: - powrót do natury, - rozważania filozoficzne, - symbolika.
W okresie XX lecia znika z jego poezji lekki humor, widać humor posępny, motywy nicości i śmierci. Tragiczny humanizm - podstawowy problem człowieka to drugi człowiek. Jest indywidualnością.
MŁODA POLSKA
- Związek człowieka z przyrodą. Cywilizacja go osłabia.
- Człowiek w związku z naturą zatraca świadomość kultury (sprzeczność: natura kultura).
- Ludowość: groteska, symbol, fantastyka, alegoria.
-Elementy mitu i baśni.
- Nurt filozoficzny (balladowo-baśniowy).
- Rozwija pojęcia egzystencjalne.
- Wprowadza neologizmy (leśmianizmy "Przemiany", "Zmory wiosenne").
- Oniryzm.
- Dynamika, lęk, groza (skala nastrojów).
- Ostre kolory.
- Natura nie jest tłem (uczestniczy w akcji, jest bohaterem).
- Odhumanizowanie człowieka.
XX LECIE
"Łąka", "Napój cienisty", "Dziejba leśna"
Nurty:
- opisy przyrody, ludzkie przeżycia i uczucia,
- wiersze filozoficzne, baśniowo-poetyckie,
- neologizmy (Dusiołek, błyszczydła),
- szczegół, konkret,
- ludowość i baśniowość.
Był przeciwny poezji codzienności.
Koncepcje filozoficzne:
- Relacja: Bóg - człowiek (przeciwne bieguny), rzeczywistość ma dwie sfery: materialna - człowiecza i duchowa - boska. Człowiek jest zanurzony w swe życie i nie może się z niego wydobyć. Pyta o sens i absurd życia. Człowiek Leśmiana rzuca Bogu wyzwanie, chce udowodnić swą odrębność, ludzkość. Eksponuje ułomność i słabość człowieka (kalectwo).
- "Oto siła i duma człowieka". Dramatyzm egzystencji. Kreuje własny świat. Poezja zmysłowa. Metafizyka - próbuje przybliżyć mechanizmy ludzkie. Głębia psychologiczna - czerpie z psychiki bohatera, źródło światopoglądowe. Sensualizm.
- Neologizmy : tautologiczne ("zmorowanie zmor"); słowotwórcze; przeczące ("bezbrzask").
UTWORY:
- "W malinowym chruśniaku" - miłość i natura. Spokój.
- "Topielec" - demonizacja natury. Tragizm agnostyczny. Człowiek jako wędrowiec.
- "Pan Błyszczyński" - parabola. Panteizm.
- "Ballada bezludna" - narrator jest duchem. Reinterpretacja mitu genezyjskiego (natura powstała bez Boga). Tęsknota za pierwotnością (dramat poety, mitologizacja). Człowiek jest niedoskonały.
- "Srebroń" - dusz autora. Chce tworzyć bez Boga i tworzy w pustce, ale musi próbować. Człowiek jest samotny.
- "Szewczyk" - Bóg jest we wszystkim. Człowiek nie spełni się tak jak chce.
- "Urzszula Kochanowska" - brak zrozumienia.
- "Dwoje ludzieńków" - potężny Bóg i człowiek jako przedmiot. Bóg nie istnieje, umiera wraz z człowiekiem.
- "Dziewczyna" - heroiczna praca (życie, Syzyf szczęśliwy, 12 apostołów, zgłębienie niepoznawalnego).
- "Dusiołek" - naiwność ludu. Bóg nie pomaga człowiekowi, a on sam sobie zagraża.
- "Trupięgi" - męka życia.
- "Alkabon" - miłość marginesu - instynkt zwierzęcy. Miłość niespełniona. Debiut - 1895 r. - "Sekstywy" . 1912 r. - "Sad rozstajny".
Przełamywał konwencje młodopolskie: - powrót do natury, - rozważania filozoficzne, - symbolika.
W okresie XX lecia znika z jego poezji lekki humor, widać humor posępny, motywy nicości i śmierci. Tragiczny humanizm - podstawowy problem człowieka to drugi człowiek. Jest indywidualnością.
MŁODA POLSKA
- Związek człowieka z przyrodą. Cywilizacja go osłabia.
- Człowiek w związku z naturą zatraca świadomość kultury (sprzeczność: natura kultura).
- Ludowość: groteska, symbol, fantastyka, alegoria.
-Elementy mitu i baśni.
- Nurt filozoficzny (balladowo-baśniowy).
- Rozwija pojęcia egzystencjalne.
- Wprowadza neologizmy (leśmianizmy "Przemiany", "Zmory wiosenne").
- Oniryzm.
- Dynamika, lęk, groza (skala nastrojów).
- Ostre kolory.
- Natura nie jest tłem (uczestniczy w akcji, jest bohaterem).
- Odhumanizowanie człowieka.
XX LECIE
"Łąka", "Napój cienisty", "Dziejba leśna"
Nurty:
- opisy przyrody, ludzkie przeżycia i uczucia,
- wiersze filozoficzne, baśniowo-poetyckie,
- neologizmy (Dusiołek, błyszczydła),
- szczegół, konkret,
- ludowość i baśniowość.
Był przeciwny poezji codzienności.
Koncepcje filozoficzne:
- Relacja: Bóg - człowiek (przeciwne bieguny), rzeczywistość ma dwie sfery: materialna - człowiecza i duchowa - boska. Człowiek jest zanurzony w swe życie i nie może się z niego wydobyć. Pyta o sens i absurd życia. Człowiek Leśmiana rzuca Bogu wyzwanie, chce udowodnić swą odrębność, ludzkość. Eksponuje ułomność i słabość człowieka (kalectwo).
- "Oto siła i duma człowieka". Dramatyzm egzystencji. Kreuje własny świat. Poezja zmysłowa. Metafizyka - próbuje przybliżyć mechanizmy ludzkie. Głębia psychologiczna - czerpie z psychiki bohatera, źródło światopoglądowe. Sensualizm.
- Neologizmy : tautologiczne ("zmorowanie zmor"); słowotwórcze; przeczące ("bezbrzask").
UTWORY:
- "W malinowym chruśniaku" - miłość i natura. Spokój.
- "Topielec" - demonizacja natury. Tragizm agnostyczny. Człowiek jako wędrowiec.
- "Pan Błyszczyński" - parabola. Panteizm.
- "Ballada bezludna" - narrator jest duchem. Reinterpretacja mitu genezyjskiego (natura powstała bez Boga). Tęsknota za pierwotnością (dramat poety, mitologizacja). Człowiek jest niedoskonały.
- "Srebroń" - dusz autora. Chce tworzyć bez Boga i tworzy w pustce, ale musi próbować. Człowiek jest samotny.
- "Szewczyk" - Bóg jest we wszystkim. Człowiek nie spełni się tak jak chce.
- "Urzszula Kochanowska" - brak zrozumienia.
- "Dwoje ludzieńków" - potężny Bóg i człowiek jako przedmiot. Bóg nie istnieje, umiera wraz z człowiekiem.
- "Dziewczyna" - heroiczna praca (życie, Syzyf szczęśliwy, 12 apostołów, zgłębienie niepoznawalnego).
- "Dusiołek" - naiwność ludu. Bóg nie pomaga człowiekowi, a on sam sobie zagraża.
- "Trupięgi" - męka życia.
- "Alkabon" - miłość marginesu - instynkt zwierzęcy. Miłość niespełniona.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 1990 , autor: agacjo , Ocena: 68.92

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Humanistyczna głębia, nowatorstwo i niezwykłość liryki Bolesława Leśmiana.

Brak podobnych prac w bazie danych.

Losowe teksty z tej samej kategorii

I Wojna Światowa (8)
Charakterystyka Rodiona Romanowiczowa Raskolnikowa.
Stanisław Ignacy Witkiewicz (teorie).
Dwudziestolecie
Za co podziwiam Alka Rudego i Zośkę?
Scharakteryzuj twórczość jednego ze Skamandrytów (oprócz Tuwima).
Poeta - twórca własnego świata i języka - Cz. Miłosz
Pytania egzystencjalne, dylematy moralne i poszukiwanie sensu życia w „Przedwiośniu” S.Żeromskiego.
Kreacjonizm czyli poszukiwanie nowych form wypowiedzi w prozie polskiej i obcej XX wieku.
Egzystencjalizm. (1)


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 68.92.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-02-01 10:37:10
⇒Czytano: 1990
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: