Strona główna » Liceum » Język polski » Romantyzm


"Fortepian Szopena" (C.K. Norwid)



Poprzednia praca: "Lalka".
Następna praca: Uklad rozrodczy meski



Treść: Poemat należący do cyklu "Vade-mecum", co oznacza "pójdź za mną". Odbiorca powinien podążyć za poetą - swoim przewodnikiem.
Problematyka:
"Fortepian Szopena" związany jest z kategorią tragizmu u Norwida. Tragiczność w tym wierszu łączy się z realnym i symbolicznym zarazem aktem niszczenia wielkiej wartości. W poemacie ukonkretnieniem tej wartości jest "sprzęt podobny do trumny" - fortepian, na którym grywał Chopin w czasach warszawskich. Fortepian ten został wyrzucony na bruk z okien pałacu Zamoyskich w czasie akcji odwetowej wojska rosyjskiego po zamachu na cesarskiego namiestnika w Królestwie Polskim - gen. Berga.

Muzyka Chopina jest przedstawiona przez Norwida jako ziemskie dopełnienie piękna doskonałego. Ma ono siłę podnoszenia rzeczywistości do ideału, przemieniania jej w byt doskonały. Takiej transformacji doznała w muzyce Chopina Polska i polskość: "Polska przemienionych kołodziejów", czyli chłopów uszlachetnionych dzięki miłości do wykonywanej pracy na roli, co ukazuje sztuka Chopina. W poemacie zarysowuje się tragiczny i wieczny konflikt między pięknem doskonałym, pojmowanym przez Norwida jako dobro, a historią, życiem, realnością - skażonymi przez zło, małość, przez "brak", wedle określenia samego poety. Reprezentantami tego zła są w poemacie właśnie żołnierze ciskający na bruk fortepian. Ale w tym momencie dochodzi w poemacie do głosu norwidowska ironia. Powoduje ona, że efekt czynu mija się z intencjami, że zniszczenie rzeczy nie jest równoznaczne z zagładą wartości.

Zakończenie uderza w ton triumfu: "Ciesz się, późny wnuku... / Jękły głuche kamienie: / Ideał - sięgnął bruku -". Tę wspaniałą i tajemniczą formułę można rozumieć jako pogodzenie piękna doskonałego i realności, wtopienie się ideału w życie, odkupienie zła przez symboliczny akt cierpienia, wreszcie można ją także zinterpretowac jako zejście Chopina w lud.
Nastroje i tempo poszczególnych fragmentów i cząstek poematu:

I i II - tempo powolne; smutek i refleksja wypływający ze wspomnienia; zestawienie Chopina z lirą Orfeusza
III - bardzo dynamiczne tempo - wykrzyknienia; nastrój podniosły (hymn pochwalny); obraz Chopina jak kutej w marmurze postaci; alabastrowa ręka porównana z klawiaturą z kości słoniowej
IV - ton patetyczny;
V - obraz Polski w muzyce Chopina; nastrój radości
VI - uczucie załamania, zawiedzenia - pogłos dźwięków fortepianu
VII - nastrój podziwu; zwrotka o sztuce, literaturze, dramacie; poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, czym jest sztuka; pozorny dialog, który przechodzi w monolog
VIII - obraz Warszawy ogarniętej zapałem rewolucyjnym
IX - zryw - wyrzucenie przez Rosjan z okna zamku fortepianu; pokazanie ogromu wojsk rosyjskich, jęku wdów, żałoby; tempo przyśpieszone, bardzo dynamiczne - krótsze wersy
X - obraz fortepianu porównany z ciałem Orfeusza rozrywanym przez Menady (boginie zemsty).
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 1146 , autor: pawlukewa , Ocena: 16.18

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu "Fortepian Szopena" (C.K. Norwid)

Hołd złożony wielkim Polakom w wierszach C.K.N. "Bema pamięci żałobny rapsod" oraz "Fortepian Szopena".
Analiza porównawcza wierszy Cypriana Kamila Norwida, "Bema pamięci żałobny rapsod" i "Fortepian Szopena".
Interpretacja utworu C. K. Norwida pt. "Fortepian Szopena".
Na podstawie "Fortepianu Szopena" C.K. Norwida przedstaw sformułowaną przez poetę koncepcję sztuki.


Losowe teksty z tej samej kategorii

Kreacja bohatera tragicznego i bohatera -symbolu w "Irydnionie" Z. Krasińskiego.
Giaur, K.Wallenrod, Gustaw- nieszczęśliwi kochankowie.
Ściąga z "Pana Tadeusza", Adam Mickiewicz, parę dat.
Humanizm i internacjonalizm poezji C.K.Norwida.
"Faust".
"Dalej bryło z posad świata! Nowymi cię pchniemy tory"- jako wyzwanie dla współczesnej młodzieży
Uczucia romantyczne w IV cz. "Dziadów".
Obraz dworu w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza i „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej. (2)
Zygmunt Krasiński (1812-59).
Romantyczna powieść poetycka.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 16.18.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-04-04 10:07:19
⇒Czytano: 1146
Autor: pawlukewa


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: