Strona główna » Liceum » Język polski » Romantyzm


Człowiek wobec przestrzeni... Omów na przykładzie "Sonetów krymskich" Adama Mickiewicza.



Poprzednia praca: Świat Konrada i widzenie ks. Piotra w III cz. "Dziadów" - prometeizm i mesjanizm .
Następna praca: Tragizm patrioty - spiskowca w "Konradzie Wallenrodzie" i w "Kordianie".



Treść: "Sonety krymskie" Adama Mickiewicza są z pozoru wspaniałym, obrazowym opisem z podróży autora z Odessy na Krym latem 1825 roku. Autor zachwyca się krajobrazami stepowymi, górskimi i wszelkim pięknem wschodu. Używa wielu nazw orientalnych niezrozumiałych dla czytelnika nieznającego kultury wschodniej ("Bakczysaraj", "Ajudah", "Czatyrdach", Balsazar, Giraje, padyszach, minaret, itp.). W gruncie rzeczy poszczególne sonety są jedynie symbolami i faktycznie opisują stan wewnętrzny poety wygnanego z kraju rodzinnego i znajdującego się daleko od niego. Koronnym utworem jest sonet "Stepy akermańskie" (I), który mówi o ogromnej pustce w duszy autora. Pustka ta porównana jest do ogromu przestrzeni stepowych, które powodują, że człowiek czuje się wobec nich niczym i nie jest w stanie okiełznać tej dzikiej natury i pustki. Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu, Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi, (...) Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurhanu; Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Mickiewicz szuka gwiazd, które mogłyby wskazać mu drogę do domu, ale dla wygnańca nie ma znaków na niebie.
W sonecie "Burza" (IV) oszczędne relacjonowanie zdarzeń na zagrożonym katastrofą okręcie symbolizuje skrajną rezygnację kogoś, kogo nawet śmiertelne zagrożenie nie jest w stanie wyrwać z apatii. Widzimy znów alegorię ojczyzny w postaci tonącego okrętu. Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei, Głosy trwożnej gromady, pomp złowieszcze jęki, Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki, Słońce krwawo zachodzi, z nim reszta nadziei.
Wobec wszelkich przeciwieństw zdaje się nie być żadnej szansy dla autora, który targany burzą losów chce zawinąć do macierzystego portu. Nadzieja nie jest aż tak silna.
Tak więc sonety mówią o uczuciach a nie o miejscach i temat należałoby sformułować raczej: Człowiek wobec bezsilności, bo tak właśnie czuł się Mickiewicz będąc na wygnaniu. "Sonety krymskie" stanowiły wyraźny przełom w jego twórczości. Po raz pierwszy nie udowadniał w nich bowiem zasadności romantycznej wizji świata, ale uznawał ją za jedyną możliwą i z jej perspektywy oceniał rzeczywistość.
Wobec tej przestrzeni, jakkolwiek by jej nie interpretować, człowiek ma świadomość ograniczenia i niemożności zmiany tego stanu rzeczy. Nie jest w stanie nawet opisać tego co czuje, bo słowa nie oddadzą 'kształtu' uczuć. Tam widziałem - com widział, opowiem - po śmierci, Bo w żyjących języku nie ma na to głosu....


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 15134 , autor: agacjo , Ocena: 361.75

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Człowiek wobec przestrzeni... Omów na przykładzie "Sonetów krymskich" Adama Mickiewicza.

Człowiek a świat pokus
Człowiek pod władzą despotyzmu. Rozważ problem odwołując się do sceny "Sen Senatora" oraz innych wybranych fragmentów "Dziadów" Adama Mickiewicza
Człowiek pod władzą despotyzmu - "Dziady" cz. III.
Człowiek pod władzą despotyzmu. Rozważ problem odwołując się do sceny Sen Senatora oraz innych wybranych fragmentów "Dziadów" cz. III Adama Mickiewicza
Człowiek pod władzą despotyzmu. Rozważ problem, odwołując się do sceny ‘Sen Senatora’ oraz innych wybranych fragmentów ‘Dziadów cz. III’ Adama Mickiewicza.
Człowiek pod władzą despotyzmu. Rozważ problem odwołując się do sceny "Sen Senatora" oraz innych fragmentów III części „Dziadów” Adama Mickiewicza
Człowiek pod władzą despotyzmu. Rozważ problem, odwołując się do sceny „Sen Senatora” oraz innych wybranych fragmentów „Dziadów” cz. III.
Człowiek pod władzą despotyzmu - "Dziady" cz.III
Człowiek wobec losu
Człowiek to tajemnica – Bohaterowie „Zbrodni i kary”


Losowe teksty z tej samej kategorii

"Nie-boska komedia" jako dramat społeczny i rodzinny.
Pejzaż romantyczny w literaturze.
Miejsce poety romantycznego wśród spraw narodowych (w twórczości Juliusza Słowackiego)
Bohater literacki romantyzmu i pozytywizmu w ocenie twojego pokolenia
Czy Jacek Soplica zrehabilitował się narodowi polskiemu ?
Ballady Mickiewicza - krótkie opracowanie.
"Pan Tadeusz" - ogólnie.
Pierwiastki klasycystyczne i romantyczne w "Odzie do młodości" Adama Mickiewicza - uniwersalność ody.
Juliusz Słowacki i Adam Mickiewicz pozostaną w pamięci pokoleń.
Co z bohatera bajronicznego jest we mnie? Odpowiedz poszukując w sobie cech bohatera literackiego.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 361.75.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-01-31 00:12:27
⇒Czytano: 15134
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: