Strona główna » Liceum » Język polski » Romantyzm


„Polak jest olbrzym, a człowiek w Polaku jest karzeł – jesteśmy karykatury i jesteśmy tragiczna nicość i śmiech olbrzymi…”



Poprzednia praca: Obraz społeczeństwa polskiego wieku XVII na podstawie "Potopu"H.Sienkiewicza
Następna praca: Oskarżenie Zenona Ziembiewicza



Treść: Klęska powstania listopadowego spowodowała utratę i tak względnej niepodległości Królestwa Polskiego. W następstwie tego upadku Mickiewicz, Słowacki, Krasiński, a później również Norwid i Lenartowicz opuścili kraj i udali się na emigrację, głównie do Francji, gdzie zostały wydane najważniejsze dzieła tego okresu. Większość z nich ukazuje bolesne rozstanie z krajem i z rodakami, o których Cyprian Kamil Norwid pisał: „Polak jest jak olbrzym, a człowiek w Polaku jest karzeł – jesteśmy karykatury i jesteśmy tragiczna nicość i śmiech olbrzymi…”. Uważam, że słowa te mogłyby posłużyć jako idealny komentarz, który bardzo trafnie wyraża ideały polskiego romantyzmu.
Bardzo wiele romantycznych utworów ma na celu pokazać jaka była ówczesna Polska tak naprawdę. Choć Norwid pisze o wielkim talencie muzycznym Polaka – Fryderyka Chopina w wierszu „Fortepian Szopena”, choć Mickiewicz wychwala Polskę w przepełnionym tęsknotą sonecie „Pielgrzym” czy pełnym nostalgii liryku „Gdy tu mój trup”, to obaj potrafią dostrzec też złe strony upadłego prawie narodu.
Cały „Pan Tadeusz” to obraz Polski szlacheckiej, można powiedzieć swego rodzaju sąd nad Polską. Wieszcz wśród wymieniania zalet znalazł też miejsce dla wad. Zgodnie ze słowami Norwida – „Polak to olbrzym” przywiązane do tradycji postacie Mickiewicza przepełnieni są patriotyzmem i wolą walki. Jednocześnie „człowiek w Polaku jest karzeł”, co udowodnił Mickiewicz, oskarżając Polaków o dumę, pychę, warcholstwo, skłonność do anarchii, lekceważenie praw i obowiązków obywatela, a także o stawianie dobra osobistego powyżej dobra ogółu, ojczyzny.
Mickiewicz ustami bohatera III części „Dziadów” mówi o Polsce: „…Nasz naród jak lawa, Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa, / Lecz wewnętrznego ognie sto lat nie wyziębi, Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi”
Kolejnym utworem wieszcza, który porusza tematykę polskości jest zagrzewający do walki „Konrad Wallenrod”. Polska jest w nim dalekim, sennym marzeniem, do którego chciałoby się wrócić, dla którego warto poświęcić wszystko, nawet swój honor, rodzinę i człowieczeństwo.
Juliusz Słowacki także szydził z narodu polskiego. „Grób Agamemnona” można nazwać bolesnym obrazem polskiego patriotyzmu. Poeta obnaża w nim wszelkie wady kraju, wyśmiewa go, nie szczędzi gorzkich słów, oskarża Polaków o upadek Polski. W apostrofie do kraju pisze: „Polsko! Lecz ciebie błyskotkami łudzą; Pawiem narodów byłaś i papugą, A teraz jesteś służebnicą cudzą.”. W „Kordianie” Słowacki pisze o Polakach: „Olbrzymy spadli ze szczudeł – to karły!”
Polski romantyzm niesie ze sobą bolesną, czasem nawet zbyt szczerą ocenę narodu polskiego. Dlatego właśnie uważam, że sentencja Norwida: „Polak jest olbrzym, a człowiek w Polaku jest karzeł – jesteśmy karykatury i jesteśmy tragiczna nicość i śmiech olbrzymi…” doskonale określa przesłanie literatury romantyzmu w Polsce.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 739 , autor: majka100100 , Ocena: 28.05

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu „Polak jest olbrzym, a człowiek w Polaku jest karzeł – jesteśmy karykatury i jesteśmy tragiczna nicość i śmiech olbrzymi…”

Brak podobnych prac w bazie danych.

Losowe teksty z tej samej kategorii

Wizja rewolucji w "Nie-boskiej komedii". (1)
Hamletyzm.
"Potępi nas świętoszek, rozpustnik wyśmieje" (sonet V). Doświadczenia moralne bohatera sonetów odeskich.
W. Goethe "Cierpienia młodego Wertera"
"Słuszna kara czy niesłuszna zemsta?" - komentarz moralnego przesłania ballady Mickiewicza.
Opis przeżyć wdowy - matki Balladyny
„Zdobywanie pieniędzy, czy poświęcenie się idei służebnej?”
Bohater literacki romantyzmu i pozytywizmu w ocenie twojego pokolenia
Romantyczny charakter ballady Adama Mickiewicza pt. "Lilije".
Jestem wspoltowarzyszem Mickiewicza w podrozy na Krym.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 28.05.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-12-12 16:55:56
⇒Czytano: 739
Autor: majka100100


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: