Strona główna » Liceum » Język polski » Renesans


Fraszki - błahostki czy wielka poezja? (1)



Poprzednia praca: Rejowski człowiek poczciwy.
Następna praca: Wiliam Shakespeare - cechy dramatu.



Treść: Jan Kochanowski urodził się w 1530r. w Sycynie. Studiował w Akademii Krakowskiej, w Królewcu i Padwie. Wła?nie zagranicš spotkał się z Pierrem Ronsardem, który głosił hasło pisania utworów w językach ojczystych. Po zetknięciu z nim Kochanowski napisał swój pierwszy, polski utwór pt.Czego chcesz od nas, Panie.... Wkrótce zaczęły też rodzić się fraszki. W jakich okoliczno?ciach powstawały? Po zakończeniu studiów młody poeta osiadł na dworze króla Zygmunta Augusta. Grono dworzan składało się z wykształconych i inteligentnych młodych humanistów. ?rodowisko dworskie stwarzało szczególnš atmosferę atrakcyjno?ci - przebywali tam najwybitniejsi ludzie z kraju i zagranicy, także tutaj najwcze?niej docierały różne nowinki. Życie takie obfitowało w rozrywki i zabawy, na których najbardziej ceniono celne żarty, udane zło?liwe przymówki czy zręczne zagajenie rozmowy. Tu wła?nie narodziły się fraszki. Fraszka była w zasadzie rodzajem wiersza okoliczno?ciowego. Poeta, bystry obserwator, zarazem obdarzony wyjštkowym poczuciem humoru, potrafił wychwytywać słabostki ludzkie i zręcznie je podkre?lać celnš pointš. Te zdolno?ci Kochanowskiego szybko zostały uznane w?ród przyjaciół i znajomych; twórca fraszek stał się popularny. Niektórzy bohaterowie fraszek obrażali się na poetę, inni - przeciwnie - prosili, aby mogli się wJan Kochanowski urodził się w 1530r. w Sycynie. Studiował w Akademii Krakowskiej, w Królewcu i Padwie. Wła?nie zagranicš spotkał się z Pierrem Ronsardem, który głosił hasło pisania utworów w językach ojczystych. Po zetknięciu z nim Kochanowski napisał swój pierwszy, polski utwór pt.Czego chcesz od nas, Panie.... Wkrótce zaczęły też rodzić się fraszki. W jakich okoliczno?ciach powstawały? Po zakończeniu studiów młody Jan Kochanowski urodził się w 1530r. w Sycynie. Studiował w Akademii Krakowskiej, w Królewcu i Padwie. Wła?nie zagranicą spotkał się z Pierrem Ronsardem, który głosił hasło pisania utworów w językach ojczystych. Po zetknięciu z nim Kochanowski napisał swój pierwszy, polski utwór pt.Czego chcesz od nas, Panie.... Wkrótce zaczęły też rodzić się fraszki. W jakich okoliczno?ciach powstawały? Po zakończeniu studiów młody poeta osiadł na dworze króla Zygmunta Augusta. Grono dworzan składało się z wykształconych i inteligentnych młodych humanistów. ?rodowisko dworskie stwarzało szczególną atmosferę atrakcyjno?ci - przebywali tam najwybitniejsi ludzie z kraju i zagranicy, także tutaj najwcze?niej docierały różne nowinki. Życie takie obfitowało w rozrywki i zabawy, na których najbardziej ceniono celne żarty, udane zło?liwe przymówki czy zręczne zagajenie rozmowy. Tu wła?nie narodziły się fraszki. Fraszka była w zasadzie rodzajem wiersza okoliczno?ciowego. Poeta, bystry obserwator, zarazem obdarzony wyjątkowym poczuciem humoru, potrafił wychwytywać słabostki ludzkie i zręcznie je podkre?lać celną pointą. Te zdolno?ci Kochanowskiego szybko zostały uznane w?ród przyjaciół i znajomych; twórca fraszek stał się popularny. Niektórzy bohaterowie fraszek obrażali się na poetę, inni - przeciwnie - prosili, aby mogli się w nich znale?ć. Znoszono poecie powiastki, dowcipy i anegdotki, aby używał je w swoich wierszykach. Były one traktowane raczej jako błahostki. Te drobne objęto?ciowo utwory przekazują w skrótowy sposób wiele rysów życia charakterystycznych dla ?rodowiska zamożnej szlachty, co ukazane jest we fraszce pt.: O doktorze Hiszpanie: Nasz dobry doktor spać się od nas bierze, Ani chce z nami doczekać wieczerze. Dajcie mu pokój! najdziem go w po?cieli, A sami przedsię bywajmy weseli.
Nowo?cią w sposobie budowy utworów było zbliżenie fraszki do epigramatu - w starożytno?ci był to utwór krótki, dwu- lub kilkuwersowy; wymagało to od poety wyrażania my?li jasno i zwię?le.
Te kilka wymienionych cech ?wiadczy o tym, że te krótkie wierszyki były głównie błahostkami, mającymi służyć wyłącznie rozrywce. Sam Kochanowski zastrzegał się żartobliwie, żeby nie traktowano ich zbyt poważnie. Pisze o tym tak: Nie pie?ć się długo z mymi książeczkami, Go?ciu, boć rzeką: Bawisz się fraszkami
W czasach Kochanowskiego słowo fraszka miało dwa znaczenia - - jednym z nich była błahostka, drugim, powstałym pó?niej i zachowanym do dzi? było okre?lenie owych krótkich wierszyków pisanych przez mieszkańca Czarnolasu. Przecież wła?nie on stworzył całkiem nową rzecz w polskiej poezji, a w wielu fraszkach doszedł do prawdziwego mistrzostwa - potrafił wyrazić w nich różne my?li i nastroje. Za każdym razem zastrzegał się jednak w swoich Księgach: Nie dbają moje papiery O przeważne bohatery; (...) Ale ?miechy, ale żarty Zwykły zbierać moje karty.
Ostatnim argumentem na poparcie tezy, że te wierszyki były przede wszystkim błahostkami jest to, iż w większo?ci z nich poeta opisywał sprawy przyziemne - w przeciwieństwie do wielkiej poezji, w której poruszano tematy mniej bliskie zwykłym ludziom.
Moim zdaniem fraszki były błahostkami, pisanymi po to, żeby umilić życie, rozweselić towarzyszy na zabawie, czy też w celu wyrażenia ciętej, dowcipnej riposty. Większo?ć z nich nie przynosiła żadnych głębszych tre?ci i my?lę, że nie powinni?my się ich specjalnie doszukiwać. poeta osiadł na dworze króla Zygmunta Augusta. Grono dworzan składało się z wykształconych i inteligentnych młodych humanistów. ?rodowisko dworskie stwarzało szczególnš atmosferę atrakcyjno?ci - przebywali tam najwybitniejsi ludzie z kraju i zagranicy, także tutaj najwcze?niej docierały różne nowinki. Życie takie obfitowało w rozrywki i zabawy, na których najbardziej ceniono celne żarty, udane zło?liwe przymówki czy zręczne zagajenie rozmowy. Tu wła?nie narodziły się fraszki. Fraszka była w zasadzie rodzajem wiersza okoliczno?ciowego. Poeta, bystry obserwator, zarazem obdarzony wyjštkowym poczuciem humoru, potrafił wychwytywać słabostki ludzkie i zręcznie je podkre?lać celnš pointš. Te zdolno?ci Kochanowskiego szybko zostały uznane w?ród przyjaciół i znajomych; twórca fraszek stał się popularny. Niektórzy bohaterowie fraszek obrażali się na poetę, inni - przeciwnie - prosili, aby mogli się w nich znale?ć. Znoszono poecie powiastki, dowcipy i anegdotki, aby używał je w swoich wierszykach. Były one traktowane raczej jako błahostki. Te drobne objęto?ciowo utwory przekazujš w skrótowy sposób wiele rysów życia charakterystycznych dla ?rodowiska zamożnej szlachty, co ukazane jest we fraszce pt.: O doktorze Hiszpanie: Nasz dobry doktor spać się od nas bierze, Ani chce z nami doczekać wieczerze. Dajcie mu pokój! najdziem go w po?cieli, A sami przedsię bywajmy weseli.
Nowo?ciš w sposobie budowy utworów było zbliżenie fraszki do epigramatu - w starożytno?ci był to utwór krótki, dwu- lub kilkuwersowy; wymagało to od poety wyrażania my?li jasno i zwię?le.
Te kilka wymienionych cech ?wiadczy o tym, że te krótkie wierszyki były głównie błahostkami, majšcymi służyć wyłšcznie rozrywce. Sam Kochanowski zastrzegał się żartobliwie, żeby nie traktowano ich zbyt poważnie. Pisze o tym tak: Nie pie?ć się długo z mymi ksišżeczkami, Go?ciu, boć rzekš: Bawisz się fraszkami
W czasach Kochanowskiego słowo fraszka miało dwa znaczenia - - jednym z nich była błahostka, drugim, powstałym pó?niej i zachowanym do dzi? było okre?lenie owych krótkich wierszyków pisanych przez mieszkańca Czarnolasu. Przecież wła?nie on stworzył całkiem nowš rzecz w polskiej poezji, a w wielu fraszkach doszedł do prawdziwego mistrzostwa - potrafił wyrazić w nich różne my?li i nastroje. Za każdym razem zastrzegał się jednak w swoich Księgach: Nie dbajš moje papiery O przeważne bohatery; (...) Ale ?miechy, ale żarty Zwykły zbierać moje karty.
Ostatnim argumentem na poparcie tezy, że te wierszyki były przede wszystkim błahostkami jest to, iż w większo?ci z nich poeta opisywał sprawy przyziemne - w przeciwieństwie do wielkiej poezji, w której poruszano tematy mniej bliskie zwykłym ludziom.
Moim zdaniem fraszki były błahostkami, pisanymi po to, żeby umilić życie, rozweselić towarzyszy na zabawie, czy też w celu wyrażenia ciętej, dowcipnej riposty. Większo?ć z nich nie przynosiła żadnych głębszych tre?ci i my?lę, że nie powinni?my się ich specjalnie doszukiwać.
nich znale?ć. Znoszono poecie powiastki, dowcipy i anegdotki, aby używał je w swoich wierszykach. Były one traktowane raczej jako błahostki. Te drobne objęto?ciowo utwory przekazujš w skrótowy sposób wiele rysów życia charakterystycznych dla ?rodowiska zamożnej szlachty, co ukazane jest we fraszce pt.: O doktorze Hiszpanie: Nasz dobry doktor spać się od nas bierze, Ani chce z nami doczekać wieczerze. Dajcie mu pokój! najdziem go w po?cieli, A sami przedsię bywajmy weseli.
Nowo?ciš w sposobie budowy utworów było zbliżenie fraszki do epigramatu - w starożytno?ci był to utwór krótki, dwu- lub kilkuwersowy; wymagało to od poety wyrażania my?li jasno i zwię?le.
== 2 ==
Te kilka wymienionych cech ?wiadczy o tym, że te krótkie wierszyki były głównie błahostkami, majšcymi służyć wyłšcznie rozrywce. Sam Kochanowski zastrzegał się żartobliwie, żeby nie traktowano ich zbyt poważnie. Pisze o tym tak: Nie pie?ć się długo z mymi ksišżeczkami, Go?ciu, boć rzekš: Bawisz się fraszkami
W czasach Kochanowskiego słowo fraszka miało dwa znaczenia - - jednym z nich była błahostka, drugim, powstałym pó?niej i zachowanym do dzi? było okre?lenie owych krótkich wierszyków pisanych przez mieszkańca Czarnolasu. Przecież wła?nie on stworzył całkiem nowš rzecz w polskiej poezji, a w wielu fraszkach doszedł do prawdziwego mistrzostwa - potrafił wyrazić w nich różne my?li i nastroje. Za każdym razem zastrzegał się jednak w swoich Księgach: Nie dbajš moje papiery O przeważne bohatery; (...) Ale ?miechy, ale żarty Zwykły zbierać moje karty.
Ostatnim argumentem na poparcie tezy, że te wierszyki były przede wszystkim błahostkami jest to, iż w większo?ci z nich poeta opisywał sprawy przyziemne - w przeciwieństwie do wielkiej poezji, w której poruszano tematy mniej bliskie zwykłym ludziom.
Moim zdaniem fraszki były błahostkami, pisanymi po to, żeby umilić życie, rozweselić towarzyszy na zabawie, czy też w celu wyrażenia ciętej, dowcipnej riposty. Większo?ć z nich nie przynosiła żadnych głębszych tre?ci i my?lę, że nie powinni?my się ich specjalnie doszukiwać....


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 2948 , autor: agacjo , Ocena: 12.61

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Fraszki - błahostki czy wielka poezja? (1)

Fraszki Jana Kochanowskiego.
Fraszki , pieśni J. Kochanowskiego.
Fraszki Jana Kochanowskiego odbiciem życia poety i czasów, w których żyl.
Fraszki i pieśni - wyraz renesansowej postawy Jana Kochanowskiego.
Fraszki o fraszkach Jana Kochanowskiego
Pieśni i Fraszki Jan Kochanowski.
„Fraszki” zwierciadłem życia renesansowego humanisty


Losowe teksty z tej samej kategorii

Humaniści (1)
"Nie wszystek umrę" moje rozważania nad wielkością i trwałością twórczości Jana z Czarnolasu.
Publicystyka renesansu i jej charakter
Apel do rządzących narodem – dwa wzorce poezji obywatelskiej
Postawa Jana Kochanowskiego wobec życia, świata i Boga.
Opracowane pytania na mature ustna (XVIII LO, Wrocław, 2002) - Renesans
Czy słusznie Jana Kochanowskiego nazwano "kochaniem wieku"?
Wymowa ideowa "Makbeta". Cechy dramatu Szekspira.
Renesansowy wzorzec obywatela-patrioty w poznanych utworach
Sztuka Renesansu. (3)


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 12.61.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-01-30 23:37:10
⇒Czytano: 2948
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: