Strona główna » Liceum » Język polski » Oświecenie


Utwory Ignacego Krasickiego - eleganckie igraszki i ostra satyra jednocześnie.



Poprzednia praca: Filozofia Kartezjusza.
Następna praca: Ożywienie społeczne i edukacyjne.



Treść: Najwybitniejszym pisarzem i poetš polskiego o?wiecenia był Ignacy Krasicki. Urodził się w Dubiecku, w 1735r., jako potomek szlacheckiego rodu. Przeznaczony przez rodziców do stanu duchownego, po ukończeniu kolegium jezuickiego został księdzem. W czasie Sejmu Cztero-letniego wykazał zainteresowanie i sympatię dla programu stronnictwa patriotów. Niedługo po trzecim rozbiorze został mianowany arcybiskupem gnie?nieńskim. Umarł w Berlinie w 1801r.
W satyrycznych felietonach omawiał różne zagadnienia moralno?ci społecznej i obyczajów szlacheckich. Chwalił umiarkowanie i wstrzemię?liwo?ć, nie bał się krytykować obżarstwa i pijaństwa, czy stosunku panów do chłopów. Twórczo?ć poetyckš Ignacy rozpoczšł od wiersza Hymn do miło?ci ojczyzny, który wkrótce zdobył sobie ogromnš popularno?ć i stał się hymnem Korpusu Kadetów. Poemat był prosty, krótki, nie miał słów zbędnych i pustych. ?wiadczy o tym następujšcy fragment: ?więta miło?ci kochanej ojczyzny, Czujš cię tylko umysły poczciwe! Dla ciebie zjadłe smakujš trucizny, Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe;
Swój prawdziwy talent Krasicki okazał dopiero w dwóch poematch heroikomi- cznych: Myszeidzie oraz Monachomachii. Pierwszy z nich przedstawia zabawnš historię walk myszy z kotami za czasów legendarnego króla Popiela. Jest to poemat aluzyjny, pełen odwołań do aktualnych czy niedawnych wydarzeń politycznych. Z cało?ci wyłania się też poważniejsza my?l. Chodziło o stosunek do przeszło?ci historycznej, pokazanie, że nie wolno mieszać ba?ni z prawdš. Pisarz zażartował sobie w ten sposób z powagi ?redniowiecznego kronikarza Wincentego Kadłubka, który w swojej historii umieszczał bezkrytycznie różne podania i legendy. W aluzjach politycznych widać ton żartobliwy, nie pozbawiony zło?liwej ironii. Można to zauwa- żyć w następujšcym fragmencie: Hetmani radzš spieszne wojowanie, Trwa wrzawa więcej jak cztery godziny. Tamten, ażeby daremnie nie siedział, Chwali lub gani, co drugi powiedział.
W drugim z poematów heroikomicznych, w Monachomachii Krasicki wystšpił z ostrš krytykš duchowieństwa zakonnego. Tematem utworu jest spór dwóch rywalizujšcych ze sobš klasztorów, ale spór ten stał się okazjš do stworzenia satyrycznego obrazu życia ?więtych próżniaków, spędzajšcych najchętniej czas na jedzeniu, piciu i bezcelowych dyskusjach. Postacie zakonników ukazane sš w sposób humorystyczny, groteskowy. Krasicki był za ten utwór bardzo krytyko- wany, ale nie odwołał swoich poglšdów.
Satyra należała w czasach o?wiecenia do jednego z najbardziej rozpowszechnio- nych gatunków literackich. W utworach tych atakowano wady społeczeństwa, niesprawiedliwo?ć stosunków społecznych, zepsucie moralne. Satyry Krasickiego krytykujš przede wszystkim zepsucie wielkomiejskie, marnotrawstwo, lenistwo, karciarstwo i bezkrytyczne przyjmowanie zachodnich wzorów. Do najbardziej znanych satyr należały Żona modna i Pijaństwo. W pierwszej z nich autor krytykuje rozrzutnš, gonišcš za modš, kapry?nš i wymagajšcš damę, która w rezultacie doprowadza swojego małżonka do ruiny majštkowej. Był to typowy wzorzec zachowań modnych kobiet w osiemnastowiecznej Polsce. Pijaństwo było w istocie utworem gorzkim i bolesnym. Poeta przedstawił w niej nie tylko wesołš historię pijaka, ale pokazał też, że człowiek łatwo może stoczyć się na dno moralnego upadku, nie zna hamulców wewnętrznych i ma słabš wolę. (...)Majętno?ć w dobrym stanie, gospodatswo rzšdne, Dostatek na wydatki potrzebnie rozsšdne. Te sš wstrzemię?liwo?ci zaszczyty, pobudki, Te sš. Bšd? zdrów! Gdzież idziesz? Napiję się wódki.
Krasicki poruszał też w satyrach tematy polityczne, na przykład w satyrze Do króla. Jest ona przykładem stylu ironicznego - zarzuty wobec króla w rezultacie o?mieszajš tych, którzy je stawiajš - przedstawicieli szlachty. (...) oto młody? jeszcze.(...) Pięknież to, gdy na tronie sędziwo?ć się mie?ci; Ty? nań wstšpił majšcy lat tylko trzydzie?ci, Bez siwizny, bez zmarszczków: zakał to nie lada.
Największš sławę przyniosły Krasickiemu bajki. Ten dydaktyczny gatunek literacki odpowiadał tendencjom epoki, a przy tym był żywy i wesoły. Utwory te wyrażajš filozofię poety - zawarł on w nich swój poglšd na ?wiat, istotę natury ludzkiej i na stosunki między lud?mi. Pod alegorycznš postaciš zwierzšt kryje się ?wiat ludzi oraz ujawniajš ich wzajemne stosunki. W tym ?wiecie rzšdzi siła nad prawem - co widać w bajce Jagnię i wilcy: Już go mieli rozerwać, rzekło: Jakim prawem? Smaczny?, słaby i w lesie! - Zjedli niezabawem.
Bajka Dewotka uczy z kolei, że gorliwa pobożno?ć często bywa fałszywa i powierzchowna.
W bajkach spotykamy przeważnie ludzi głupich, próżnych, sprytnych i leniwych. Wydaje się też, że zło góruje nad cnotš. Rzadko kiedy rozsšdek i pracowito?ć osišgajš zwycięstwo nad głupotš i chytro?ciš. Jako wyraz filozofii życiowej bajki Krasickiego głoszš pochwałę umiaru i skromno?ci, uczš krytycyzmu, każš patrzeć na ?wiat uważnie.
Twórczo?ć Ignacego Krasickiego była bardzo bogata i wszechstronna. Obejmowa-ła poematy heroikomiczne, powie?ci, satyry, bajki, komedie i opowie?ci filozoficzne.
Jako poeta zwišzany z osobš króla i jego politykš, Krasicki reprezentował nurt literatury obywatelskiej i reformatorskiej, pobudzajšcej do refleksji, nie pozbawionej pierwiastków dydaktycznych i moralizatorskich. Jego utwory odbijały, jak zwierciadło, życie epoki....


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 2098 , autor: agacjo , Ocena: 103.59

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Utwory Ignacego Krasickiego - eleganckie igraszki i ostra satyra jednocześnie.

Utwory Ignacego Krasickiego – eleganckie literackie igraszki i ostra satyra jednocześnie.


Losowe teksty z tej samej kategorii

Krytyczne portrety Polaków i ich rola w utworach Ignacego Krasickiego.
Bajki i satyry - dwa narzędzia poprawy świata
Nurty.
Cogito ergo sum - myślę więc jestem?
Ile jesteśmy w stanie poświęcić dla marzeń?
„Optymizm to obłęd dowodzenia, że wszystko jest dobrze kiedy nam się dzieje źle”. Rozważ filozofię Kandyda
Program królewskiego obozu reform w krzywym zwierciadle satyry Ignacego Krasickiego "Do króla".
Satyryczne sylwetki w literaturze polskiego oświecenia.
Czego oczekujesz od satyry? By wyśmiewała, uczyła, czy napominała?
Powrót do XVIII - wiecznej Polski. Z pamiętnika obcokrajowca.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 103.59.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-01-30 23:57:44
⇒Czytano: 2098
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: