Strona główna » Liceum » Język polski » Inne


Przegląd filozofii.



Poprzednia praca: Unia europejska a młodzież polska
Następna praca: Wyobraź sobie, że jesteś człowiekiem dorosłym. Piszesz wspomnienia z ostatnich 20 lat. Napisz swoją autobiografię – wspomnienia ze swojego życia



Treść: Poglądy
Absolutyzm – pogląd (przeciwieństwo relatywizmu), według którego istnieją byty absolutne, tj. niezmienne i wieczne, ważne zawsze i wszędzie, niezależne od człowieka ani od społeczeństwa.
Agnostycyzm – pogląd negujący możliwość poznania obiektywnej rzeczywistości lub pewnych jej aspektów, fragmentów, natury związków przyczynowych i praw rozwoju przyrody.
Amoralizm – pogląd etyczny odrzucający możliwość oceny czynów z punktu widzenia kryteriów etycznych i kwestionujący moc obowiązującą wszelkich norm moralnych, uznanych społecznie.
Antropocentryzm – pogląd będący podstawą wielu systemów religijnych i filozoficznych, według którego człowiek jest środkiem i celem świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego.
Antropologizm – pogląd uznający człowieka, pojmowanego jako istota biologiczna, za część i “najwyższy wytwór” przyrody, za właściwy przedmiot badań filozoficznych.
Aprioryzm – pogląd filozoficzny głoszący, że poznanie ludzkie, w całości lub w części, dochodzi do skutku niezależnie od doświadczenia.
Atomizm – pogląd, według którego wszelkie całości dadzą się wyjaśnić przez prawa i twierdzenia dotyczące ich elementów składowych.
Autarkizm – pogląd stoików, według którego cnota sama wystarcza do szczęścia.
Deizm – zespół poglądów filozoficzno–teologicznych (także stanowisko światopoglądowe), według których Bóg – stworzywszy wszechświat lub obdarzywszy materię zdolnością do samodzielnego rozwoju według ustalonych przez siebie praw – nie ingeruje odtąd w losy świata.
Determinizm – pogląd uznający współzależność zjawisk (zdarzeń), zgodnie z którym każde zjawisko jest nieuchronnie i jednoznacznie wyznaczone przez ogół warunków, w jakich występuje.
Dualizm – pogląd głoszący, iż u podstaw bytu leżą dwa odrębne czynniki – materia i duch.
Dynamizm – pogląd zakładający wewnętrzną aktywność samej przyrody, jej ciągły ruch i rozwój oraz wzajemne oddziaływanie obiektów rzeczywistości.
Egalitaryzm – pogląd społeczno–polityczny upatrujący podstawę sprawiedliwego ustroju w całkowitej równości ludzi pod względem ekonomicznym, społecznym i politycznym.
Eudajmonizm – pogląd etyczny, według którego jedyną lub najwyższą wartością jest szczęście – osobiste i społeczne.
Ewolucjonizm – system poglądów w naukach biologicznych, będący teoretycznym uogólnieniem rozmaitych badań nad przyczynami i prawidłowościami ewolucji zwierząt i roślin.
Fatalizm – według tego poglądu wszystkie zdarzenia zachodzące w świecie uzależnione są całkowicie od jednej przyczyny, znajdującej się poza naturą i nie podlegającej jej odziaływaniu.
Fenomenalizm – pogląd, zgodnie z którym poznaniu są dostępne jedynie zjawiska, byt zaś odmienny od zjawisk jest niepoznawalny, bądź nie istnieje.
Fikcjonalizm – pogląd, według którego wszelkie podstawowe pojęcia naukowe i filozoficzne, również prawa naukowe, stanowią jedynie fikcje stworzone przez człowieka w celu orientacji teoretycznej i praktycznej w świecie.
Gnostycyzm – całokształt poglądów i prądów religijno–filozoficznych o charakterze teozoficznym; jego przedstawiciele na gruncie chrześcijaństwa byli przekonani o posiadaniu wiedzy wyższej w sprawach religii niż ta, którą oficjalnie przekazują władze kościoła – za co byli bardzo tępieni przez kościół.
Immanentyzm – pogląd interpretujący wszelkie doświadczenie jako wewnętrzne przeżycie i negujący wartość poznawczą doznań zmysłowych.
Immaterializm – idealistyczny pogląd negujący realne istnienie materii (wszystko co istnieje jest niematerialne).
Irracjonalizm – pogląd filozoficzny przeciwstawny racjonalizmowi, dający wyraz w przekonaniu, że istnieją takie środki poznannia, które dostarczają wiedzy nie dającej się słownie sformułować bądź sprawdzić, zaprzeczający możliwości poznania świata przez doświadczenie i rozum.
Kauzalizm – pogląd, zgodnie z którym wszelkie zjawiska i zdarzenia można wyjaśnić przez podanie ich przyczynowych związków i współzależności.
Konkretyzm – reizm, pansomatyzm – pogląd sformułowany przez T. Kotarbińskiego, według którego istnieją tylko rzeczy (konkrety), nie istnieją natomiast cechy, stosunki, zdarzenia itp.
Kreacjonizm – w kosmogonii religijnej pogląd, według którego świat został stworzony przez bóstwo w wyniku zamierzonego i wolnego aktu stwórcy.
Natywizm – pogląd dotyczący genezy poznania, zakładający istnienie w umyśle ludzkim idei (cech) wrodzonych, związanych z konstrukcją umysłu, tj. pewnej wiedzy niezależnej od doświadczenia i wszelkich zewnętrznych czynników.
Nihilizm – pogląd i oparta na nim postawa społeczna, odrzucająca przyjęte w danej epoce lub grupie społeczne normy, zasady, wartości.
Obiektywizm – pogląd będący przeciwieństwem subiektywizmu, zgodnie z którym przedmiot poznania istnieje poza podmiotem poznającym i niezależnie od niego i może być przezeń poznawany w sposób adekwatny.
Optymizm – pogląd filozoficzny, przeciwstawny pesymizmowi, według którego istniejący świat jest najlepszy z możliwych i racjonalnie urządzony, a życie jest dobre, można więc osiągnąć w nim szczęście i doskonałość moralną, lub polegający na wierze w lepszą przyszłość.
Organicyzm – pogląd, według którego cała natura lub jej dziedziny tworzą odrębne struktury organiczne nie dające się sprowadzić do sumy ich składników i podlegające swoistym prawom na wzór żywego organizmu.
Pesymizm – pogląd, który charakteryzuje brak wiary w przyszłość, w postęp społeczny, w celowość życia i jego wartości.
Pozytywizm – pogląd, jeden z głównych nurtów w filozofii XIX i XX w., wywodzący się z refleksji filozoficznej nad poznaniem naukowym oraz nad strukturą metodologiczną i osiągnięciami teoretycznymi i praktycznymi nauk szczegółowych (zwłaszcza ścisłych). Pozytywizm postulował oczyszczenie wiedzy z wszelkiej metafizyki, wartościowanie poznania zgodnie z zasadami empiryzmu.
Realizm – pogląd w teorii poznania uznający istnienie rzeczywistości obiektywnej (poza umysłem ludzkim i niezależnie od niego), będącej zewnętrznym źródłem poznania.
Redukcjonizm – pogląd, zgodnie z którym zjawiska i procesy złożone oraz rządzące nimi swoiste prawa dadzą się wyjaśnić na podstawie analizy zjawisk i procesów prostszych i odpowiadających im mniej skomplikowanych spraw.
Relatywizm – pogląd, według którego wartości logiczno–poznawcze (prawda, fałsz), etyczne (dobro, zło) i estetyczne oraz związane z nimi normy i oceny mają charakter względny.
Sceptycyzm – pogląd odrzucający możliwość poznania prawdy (dobra i piękna itp.) i uzyskania wiedzy wiarygodnej i uzasadnionej.
Scjentyzm – pogląd związany z empiryzmem, pozytywizmem i materializmem przyrodniczym, według którego prawdziwą i w pełni uzasadnioną wiedzę o rzeczywistości można uzyskać tylko przez poznanie naukowe.
Sensualizm – pogląd, zgodnie z którym źródłem poznania, wiedzy ludzkiej są wrażenia dostarczone umysłowi za pośrednictwem zmysłów.
Solipsyzm – pogląd, zgodnie z którym rzeczywiste i bezsporne istnienie można przypisać jedynie podmiotowi (umysłowi) poznającemu (własne “ja”), a cała rzeczywistość jest tylko zespołem jego indywidualnych wrażeń.
Somatyzm – pogląd filozoficzny, według którego istnieją tylko ciała.
Subiektywizm – pogląd przeciwstawny obiektywizmowi, według którego przedmiot poznania nie istnieje obiektywnie, lecz jedynie subiektywnie, to jest w zależności od indywidualnych sposobów i warunków postrzegania właściwych danemu podmiotowi, uzależniające poznanie od struktury i właściwości umysłu ludzkiego.
Teocentryzm – pogląd sprowadzający całokształt spraw ludzkich do Boga jako najwyższej, jedynej wartości, podporządkowujący celom pozaziemskim wszystkie dziedziny życia i działalności człowieka.
Uniwersalizm – pogląd uznający dominację całości nad częściami, ogółu nad jednostkami itp.
Utylitaryzm – pogląd, zgodnie z którym najwyższym dobrem jest pożytek jednostki lub społeczeństwa, a celem wszelkiego działania moralnego, społecznego i politycznego powinno być największe szczęście największej liczby ludzi.
Woluntaryzm – pogląd, według którego wola ludzka jest jedynym czynnikiem kształtującym zarówno poznanie, jak i przedmiot poznania – rzeczywistość.
Doktryny i kierunki
Albertyzm – kierunek filozofii średniowiecznej jako reakcja na nominalizm i skotyzm – przeciwstawny tomizmowi.
Anarchizm – utopijny kierunek społeczno–polityczny (rozwijający się głównie w XIX w.) przeciwstawiający się wszelkiej organizacji państwowej, jako przejaw żywiołowego protestu przeciw kapitalistycznym stosunkom społecznym.
Augustynizm – doktryna filozoficzno–teologiczna Augustyna Aureliusza, której powstanie wiąże się z dążeniami Kościoła do wzmocnienia wpływów, oraz do stworzenia podstaw filozofii religii chrześcijańskiej mogącej konkurować z panującym systemem filozofii neoplatońskiej.
Egzystencjalizm – współczesny kierunek filozoficzny, zajmujący się rolą indywidualnej egzystencji w świecie, głoszący że losy jednostki (człowieka) nie są społecznie i historycznie zdeterminowane, lecz że ma ona wolny wybór i jest bezwzględnie odpowiedzialna za własne czyny. Kierunek chrześcijański i laicki, redukujący człowieka do serii swobodnych postanowień, absolutyzujący subiektywną stronę ludzkiej egzystencji w świecie i społeczeństwie.
Empiryzm – kierunek głoszący, iż jedynym źródłem poznania jest doświadczenie.
Hedonizm – doktryna etyczna, według której przyjemność (rozkosz) jest jedynym lub najwyższym dobrem, celem i głównym motywem ludzkiego postępowania – uważam ją za doktrynę ciągłą i niezmienną.
Heglizm – system filozoficzny Hegla głoszący, iż byt jest idealny, ale nie subiektywny, mający naturę racjonalną.
Heraklizm – doktryna Heraklita z Efezu głosząca powszechną zmienność i względność rzeczy, uznająca walkę przeciwieństw jako prawo rozwoju przyrody oraz rozumność świata, odrzucająca ingerencję bogów w powstanie i losy wszechświata.
Humanizm – kierunek ideowy uznający jednostkę ludzką za wartość najwyższą w świecie i stawiający sobie za cel pełny i wszechstronny rozwój człowieka.
Idealizm – kierunek filozoficzny, przeciwstawny materializmowi, głoszący tezę o pierwotności absolutnego ducha lub powszechnego rozumu, a wtórności materii (idealizm obiektywny) lub twierdzący, że świat realny nie istnieje niezależnie od poznania, od świadomości podmiotu poznającego (idealizm subiektywny).
Intuicjonizm – kierunek w teorii poznania, według którego głównym sposobem poznania jest intuicja.
Irracjonalizm – kierunek idealistyczny, zaprzeczający możliwości poznania świata przez doświadczenie i rozum.
Kauzalizm – kierunek determistyczny, uznający powszechną zależność przyczynową między zjawiskami.
Konwencjonalizm – kierunek filozoficzny powstały na przelomie XIX i XX w. w metodologii przyrodoznawstwa, według którego wszelkie twierdzenia i teorie naukowe (zwłaszcza fizyczne) mają charakter umowny nie dlatego, że zbliżają nas do wiedzy o świecie, lecz dlatego, że spełniają postulat ekonomii myśli, wygody albo realizują wartości estetyczne.
Materializm – kierunek filozoficzny przeciwny idealizmowi, głoszący tezę o materialności, poznawalności i niezależnym istnieniu świata, o pierwotności materii i wtórności świadomości, w relacji bytu przyjmuje – że realnie istnieje tylko materia, świadomość zaś jest jej funkcją, w teorii poznania zakłada – że przedmiotem ludzkiego poznania jest rzeczywistość materialna istniejąca niezależnie od podmiotu poznającego, dana mu we wrażeniach zmysłowych, w doświadczeniu.
Monizm – kierunek w filozofii przyjmujący za osnowę świata jeden czynnik (materialny lub idealny).
Naturalizm – kierunek filozoficzny dążący do wyjaśnienia rzeczywistości przyczynami naturalnymi, tłumaczący całość zjawisk zachodzących w świecie działaniem praw przyrody.
Neorealizm – kierunek filozoficzny głoszący, że filozofia powinna się ograniczać do szczegółowych analiz, a nie ubiegać o syntezę, oraz że istnienie i natura przedmiotu poznania są niezależne od samego poznania.
Nominalizm – doktryny filozoficzne, które w kwestii istnienia powszechników głoszą przekonanie, iż treści wszelkiej wiedzy abstrakcyjnej nie mogą mieć w rzeczywistości innych odpowiedników poza obiektami jednostkowymi.
Okazjonalizm – doktryna filozoficzno–teologiczna, według której wzajemne oddziaływanie dwu sfer rzeczywistości, materii i ducha, jest niemożliwe, a równoczesność zmian, jakie w nich zachodzą, jest rezulatatem interwencji Boga, który “przy okazji” zmiany w sferze ducha powoduje zmianę w sferze materii i odwrotnie.
Probabilizm – doktryna filozoficzna zapoczątkowana przez starożytnych sceptyków, według której poznanie ludzkie nie może osiągnąć absolutnej pewności, a zatem człowiek w teorii i działaniu powinien się kierować zasadami prawdopodobnymi.
Racjonalizm – kierunek filozoficzny, przeciwstawny empiryzmowi, przyznający rozumowi główną rolę w procesie poznania, negujący rolę doświadczenia.
Scholastyka – główny kierunek średniowiecznej filozofii chrześcijańskiej, podporządkowującej filozofię teologii.
Spirytualizm – kierunek głoszący, że istota rzeczywistości ma naturę duchową, zaś świat materialny stanowi jedynie przejaw aktywności pierwiastka duchowego (absolutu, boga).
Skotyzm – jeden z głównych kierunków późnej scholastyki, stanowił modyfikację augustynianizmu połączonego z wątkami arystotelizmu.
Stoicyzm – doktryna etyczna – postawa życiowa polegająca na zachowaniu spokoju wewnętrznego, hartu ducha i opanowania w trudnych sytuacjach.
Sufizm – kierunek mistyczny w islamie, wywodzi się z ruchu ascetycznego.
Taoizm – kierunek filozoficzno–religijny w Chinach, powstały w VI w. p.n.e., głoszący materialną jedność świata i powszechną prawidłowość zjawisk (tao), propagujący poddanie się naturalnemu porządkowi rzeczy.
Teozofia – doktryna filozoficzno–religijna głosząca możliwość uzyskania bezpośredniego kontaktu człowieka ze światem nadprzyrodzonym i poznania jego tajemnic za pomocą specjalnych praktyk.
Tomizm – system teologiczno–filozoficzny stworzony przez Tomasza z Akwinu, stanowiący filozoficzną podstawę religijnych, moralnych i społecznych założeń katolicyzmu.
Wielcy filozofowie
620 – ok. 540 Tales z Miletu gr.
za prapierwiastek rzeczywistości uważał wodę.
ok. 572 – ok. 497 Pitagoras z Samos gr.
gr. inicjator nurtu o orientacji mistycznej, a zarazem racjonalistycznej. Doskonalenie człowieka przez samoopanowanie i wiedzę.
ok. 490 – ok. 430 Zenon z Elei gr.
twórca paradoksów ruchu, dowodził rzekomej niemożliwości ruchu, a pośrednio – niezmienności bytu.
ok. 480 – 410 Protagoras z Abdery gr.
jego teza naczelna – “ człowiek jest miarą wszechrzeczy”.
469 – 399 Sokrates gr.
najwybitniejszy myśliciel starożytności, nauczyciel Platona, powiedział “ wiem, że nic nie wiem”, uznawał istnienie absolutnego dobra i absolutnej prawdy.
ok. 460 – ok. 370 Demokryt gr.
zwany “ ojcem materializmu” powiedział “ tylko z pozoru rzecz jakaś jest słodka lub gorzka, tylko z pozoru ma ona barwę, w rzeczywistości są tylko atomy i pusta przestrzeń”.
ok. 435 – ok. 366 Arystyp z Cyreny gr.
praktyczna nauka życia, za którego cel uznawał rozumnie wybraną przyjemność.
ok. 427 – 347 Platon gr.
twórca pierwszego systemu filozoficznego – idealizmu obiektywnego.
ok. 413 – 323 Diogenes z Synopy gr.
wyrzeczenie się wszelkich dóbr materialnych i ideał życia zgodnego z naturą.
384 – 322 Arystoteles gr.
najwszechstronniejszy myśliciel starożytności, sformuował tzw. klasyczną definicję prawdy.
341 – 270 Epikur gr.
główne zadanie to zapewnienie szczęśliwego życia “ ataraksja”.
ok. 50 – ok. 130 Epiktet z Hierapolis rzym.
uważał cnotę za najwyższe dobro, a wolność za kategorię moralną.
ok. 160 – po 220 Tertulian rzym.
głosił sprzeczność wiary i rozumu, powiedział “ wierzą, ponieważ to nie do wiary”.
980 – 1037 Awicenna Ibn Sina tadż.
rozwinął Arystotelowską teorię materii i formy oraz teorię abstrakcji.
1221 – 1277 Bonawentura Johannes Findanza wł.
rozwinął koncepcję kreacjonizmmu oraz neoplatońską koncepcję światła – jako pierwotnej postaci materii.
1225 – 1274 Tomasz z Akwinu fr.
podporządkował rozum i filozofię wierze i teologii. Zbudował teocentryczną etykę, z której wyprowadził teorię istnienia czworakiego prawa (wiecznego, naturalnego, ludzkiego i boskiego).
1467 – 1536 Erazm z Rotterdamu hol.
zwalczał zabobony, filozofię scholastyczną, handel relikwiami, nadużycia duchowieństwa.
1530 – 1596 Bodin Jean fr.
głosił potrzebę tolerancji religijnej, własność prywatną uważał za nietykalną.
1533 – 1592 Montaigne Michel fr.
rzecznik autonomii człowieka i swobodnego rozwoju jednostki.
1548 – 1600 Bruno Giordano wł.
przyrodę pojmował jako nieskończoną, dynamiczną całość, uznawał dążenie prawdy za wartość najwyższą, głosił humanistyczny “ kult człowieczeństwa”.
1561 – 1626 Bacon Francis ang.
pojmował naukę jako siłę wiodącą do postępu społecznego i technicznego.
1564 – 1642 Galileusz Galileo wł.
twórca podstaw eksperymentalno – matematycznych metod badawczych w przyrodzie. Eppur si muove – jednak się porusza (jego powiedzenie dotyczące Ziemi).
1596 – 1650 Descartes Rene (Kartezjusz) fr.
prekursor nowożytnej kultury umysłowej, powiedział “ myślę więc jestem”. Uznawał pewność własnego myślenia człowieka za podstawę wiedzy.
1623 – 1662 Pascal Blaise fr.
krytyk moralności jezuickiej.
1637 – 1677 Spinoza Baruch hol.
zwolennik racjonalizmu, zajmował się filozofią przyrody i teorią moralności.
1646 – 1716 Leibniz Gottfried niem.
twórca koncepcji tzw. monadologii, według której rzeczywistość jest zespołem monad.
1685 – 1753 Berkeley George ang.
negował istnienie materii uważając ją za fikcję filozoficzną – “ istnieć to tyle, co być postrzeganym”.
1694 – 1778 Wolter wł. Marie Arouet fr.
deizm łączył z potępieniem i ośmieszaniem instytucji wyznaniowych, obronę praw jednostki z uznaniem hierarchii społecznej.
1712 – 1778 Rousseau Jean fr.
zakłada naturalną dobroć człowieka i przyjmuje tezę o jego powolnej degradacji moralnej w społeczeństwie wskutek powstawania własności prywatnej.
1713 – 1784 Diderot Denis fr.
był przeciwnikiem wszelkich religii, głosił program filozofii otwartej, zmierzającej do syntezy aktualnej wiedzy o świecie.
1723 – 1789 Holbach Paul fr.
w koncepcji rzeczywistości ujmował przyrodę jako organizm materialny, podległy zasadom determinizmu i celowości.
1723 – 1816 Ferguson Adam szk.
człowiek jest istotą społeczną, a życie społeczeństw determinują prawa natury.
1724 – 1804 Kant Immanuel niem.
zajmował się analizą filozoficznych sposobów poznawania świata oraz problemem granic poznania.
1770 – 1831 Hegel Georg niem.
podstawowym założeniem było podporządkowanie całej rzeczywistości jednej, rozwijającej się idei (rozumowi, duchowi), która poprzedza świat materialny.
1781 – 1858 Owen Robert ang.
był przeciwnikiem rewolucji społecznych, albo przebudowy społeczeństwa w duchu komunistycznym. Twierdził, że w przyszłości musi wyrosnąć ustrój komunistyczny.
1788 – 1860 Schopenhauer Arthur niem.
fenomenalistyczna teoria poznania, irracjonalistyczno-woluntarystyczna metafizyka, programowy ahistoryzm i skrajnie pesymistyczny pogląd na świat.
1798 – 1857 Comte Auguste fr.
filozofię pojmował jako teorię nauki zajmującą się badaniem logicznej struktury i metod poszczególnych dyscyplin naukowych.
1804 – 1872 Feuerbach Ludwig niem.
z pozycji humanizmu i materializmu przeprowadził radykalną krytykę religii, którą pojmował jako produkt alienacji i główne źródło zła społecznego.
1806 – 1873 Mill John ang.
nadał logice nową interpretację, uznanym osiągnięciem naukowym była metodologia i teoria indukcji eliminacyjnej, której zasady skodyfikował (tzw. kanony Milla).
1818 – 1885 Kawielin Konstantin ros.
stawał na stanowisku psychologizmu, bronił tezy o względnej wolności woli i swobodzie moralnego samookreślenia jednostki.
1818 – 1883 Marks Karol niem.
twórca naukowego socjalizmu i jego teoretycznych podstaw – materializmu dialektycznego i historycznego.
1820 – 1895 Engels Fryderyk niem.
klasyk marksizmu, od niego pochodzi wiele klasycznych już w materializmie dialektycznym i historycznym sformułowań.
1820 – 1903 Spencer Herbert ang.
jeden z twórców organicyzmu w socjologii. Wieloletnie prace nad stworzeniem systemu filozofii ewolucjonistycznej.
1856 – 1939 Freud Sigmund austr.
twórca psychoanalizy.
1863 – 1952 Santayana George amer.
twórca eklektycznego systemu filozoficznego, łączącego podstawowe związki materializmu i idealizmu obiektywnego.
1866 – 1938 Twardowski Kazimierz pol.
odróżniał filozofię naukową od filozoficznego poglądu na świat, który (jego zdaniem) stanowi przednaukowe stadium odpowiedzi na doniosłe zagadnienia życiowe i zajmuje pośrednie miejsce między nauką, sztuką i religią.
1867 – 1931 Petrażycki Leon pol.
był twórcą psychologicznej teorii prawa, przewidywał osiągnięcie ideału społecznego, w którym dzięki pełnemu uspołecznieniu jednostki prawo stanie się zbędne.
1870-1924 Lenin Włodzimierz ros.
najwybitniejszy w XX w. teoretyk marksizmu, którego metodę zastosował do badania nowych zjawisk społecznych.
1872 – 1970 Russell Bertrand ang.
jeden z twórców współczesnej logiki matematycznej, odkrył sprzeczność polegającą na tzw. paradoksie klas (antynomia).
1873 – 1958 Moore George ang.
twórca brytyjskiej szkoły filozofii analitycznej.
1886 – 1981 Kotarbiński Tadeusz pol.
współtwórca i pionier teorii sprawnego działania (prakseologia), sformułował materialistyczną koncepcję tzw. konkretyzmu (reizm), rozwinął program tzw. etyki niezależnej.
1886 – 1980 Tatarkiewicz Władysław pol.
badania jego koncentrowały się na zagadnieniach estetyki i historii filozofii oraz historii sztuki, jest autorem wielu prac z zakresu etyki.
1890 – 1963 Ajdukiewicz Kazimierz pol.
rezultaty jego badań nad składnią językową znalazły zastosowanie w maszynach tłumaczących z jednego języka na inny, sformułował tzw. dyrektywalną koncepcję znaczenia oraz program pragmatycznych badań metod stosowanych w nauce.
1893 – 1970 Ingarden Roman pol.
przedstawiciel fenomenologii, głosił tezę o różnorodności odmian doświadczenia, adekwatnej do wielkości przedmiotów.
1902 – 1983 Tarski Alfred pol.
badając logiczno – semantyczne stosunki między językiem a metajęzykiem, stworzył tzw. teorię modeli semantycznych, ugruntowującą i systematyzującą semantykę.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 3698 , autor: tom , Ocena: 35.88

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Przegląd filozofii.

Przegląd przekładni do bezstopniowej regulacji


Losowe teksty z tej samej kategorii

Kartka do przewodnika (Dante "Boska komedia").
Granica między dobrem a złem
Europejsie wzory
Najszczęśliwsze dni moich wakacji
Opis Zielonego Wzgórza.
Literatura a kino - co jest mi bliższe?
Gimnazjum klerykowskie różni się od współczesnego.-rozprawka.
Miłość i nienawiść w książce i filmie.
Scenariusz telewizyjnego reportażu o lądowaniu na Księżycu.
Czy bierność oznacza niewinność? Przeanalizuj problem w formie rozprawki na podstawie "Niemców" Leona Kruczkowskiego.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 35.88.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-07-10 11:54:55
⇒Czytano: 3698
Autor: tom


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: