Strona główna » Liceum » Język polski » Barok


Rozwiń myśl Błażeja Pascala "Człowiek jest dla samego siebie najbardziej zadziwjającym przedmiotem w naturze".



Poprzednia praca: Sarmatyzm współczesny - czyli co zostało z tamtych lat
Następna praca: Barok. (1)



Treść: Przeciskam się przez zatłoczony korytarz pełen turystów i bagaży. Wreszcie docieram do przedziału, siadam na swoim miejscu i dyskretnie spoglądam na innych. Podróżny z przeciwka zadaje mi pytanie:
- Kim jesteś ?
Po chwili zastanowienia odpowiadam:
- Jestem człowiekiem.
- To znaczy ? – zapytał nieznajomy.
Lekko się uśmiechnąłem i nie traktując rozmowy poważnie stwierdziłem:
- To proste – „Homo Sapiens – gatunek człowiekowatych żyjący od schyłku plejstocenu, mózg objętości 1200 do 1500 cm3, czoło bez wałów nadoczodołowych, żuchwa z bródką, silne zróżnicowanie rasowe, wyróżniający się najwyższym rozwojem psychiki i życia społecznego, jedyny posługujący się mową symboliczną” -Dodałem jeszcze iż posiada świadomość własnej osobowości, kulturę i zdolność do jej tworzenia.
Moja odpowiedź nie zadowoliła go i po chwili powiedział:
-Mamy coraz większą wiedzę na temat cech fizycznych człowieka i jak działa jego organizm. A gdzie dusza, jaka jest istota istnienia czy też natura ludzka? Co kieruje jego zachowaniami? Czyż nadal nie jest to zagadką?
Szukając równie prostej odpowiedzi na to pytanie pomyślałem o tysiącach lat doświadczeń ludzkości. Nie mogłem znaleźć jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie.
Zacząłem nawiązywać do filozofów różnych epok. W końcu to oni poświęcili całe życie by odpowiedzieć na to pytanie. Zacząłem od Kartezjusza. „Cogito ergo sum”. Przecież myślę, zastanawiam się i wątpię. Ale czy to wystarczy, aby w pełni odpowiedzieć na to pytanie? Czy zadowoli to mojego rozmówcę?
„Człowiek to ten, który rozpoznaje dobro i powinien je czynić” jak mówi Sofokles. A co z tymi, którzy czynili zło świadomie, rozpętali II Wojnę Światową, zabili Tomka Jaworskiego, przecież to też ludzie.
A może istota ludzka jest krucha niczym trzcina zmagająca się z wichrami świata, w którym gnana jest od jednego do drugiego krańca, istota ludzka zaginiona w nieskończonym wszechświecie, jak twierdzi Pascal? „Żeglujemy po szerokim przestworzu, wciąż niepewni i chwiejni, popychani od jednego do drugiego krańca.”
Ale według biblii człowiek to niezwykła i potężna istota, w pewien sposób sprawująca władzę na ziemi w imieniu Boga a jego miejsce jest pomiędzy zwierzętami a aniołami.
A może człowiek jest niezależny, nie jest sługą Bożym, ani królem stworzenia. Jest istotą należącą do otaczającego go świata i jak twierdzi Gordano Bruno, „Wszystkie rzeczy znajdują się we Wszechświecie, a Wszechświat we wszystkich rzeczach, my w nim a on w nas.” Czy Bruno zginął na stosie gdyż miał rację? Czy też dlatego iż jej nie miał? A może dla tego iż „cel uświęca środki”, a jego śmierć była środkiem do osiągnięciu celu.
Człowiek to istota, która dąży do szczęścia a w końcu drogi spotyka ją śmierć. W świetle takich wniosków człowieka widział żyjący w XIX w. Schopenhauer.
Czy można znaleźć odpowiedź na pytanie „Kim jest człowiek?” Czy świadomość, wnętrze psychiki ludzkiej jest dostępne dla badań. Któż bowiem wedrze się w głąb myśli drugiego człowieka. Czy tak jak twierdzą behawioryści, można jedynie badać i opisywać istotę ludzką tylko na podstawie obserwacji zewnętrznej, gdyż według przedstawicieli tego poglądu wnętrze psychiki ludzkiej jest niedostępne badaniom.
I tak podróż dobiegła końca. Pożegnałem się z nadal nieznanym mi mężczyzną i podążyłem na przystanek tramwajowy.
Jestem człowiekiem to pewne - przecież nikim innym być nie mogę. Ale kim jest człowiek? Jest dla samego siebie najbardziej zadziwiającym przedmiotem w naturze, wieczną zagadką, na którą mimo licznych prób nie potrafi znaleźć odpowiedzi.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 2253 , autor: agacjo , Ocena: 136.7

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Rozwiń myśl Błażeja Pascala "Człowiek jest dla samego siebie najbardziej zadziwjającym przedmiotem w naturze".

Brak podobnych prac w bazie danych.

Losowe teksty z tej samej kategorii

Omów wybrane fragmenty pamiętnika Jana Chryzostoma Paska ? jako dokument epoki i dzieło literacki.
Kobieta baroku.
Kto jest winien śmierci Dunkana?
Barok i malarze Baroku.
Współcześni "Świętoszkowie".
Mowa do ojców.
Co sądzisz o światopoglądzie Wacława Potockiego przedstawionym w wierszu „Niegłupie odpowiedzi”?
Los człowieka w twórczości Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego i Daniela Naborowskiego.
"Świętoszek" Moliera jako komedia klasyczna. (1)
Charakterystyka baroku.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 136.7.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-01-30 23:56:49
⇒Czytano: 2253
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: