Strona główna » Liceum » Język polski » Barok


Analiza porównawcza wierszy: "Śmierci, próżno się pysznisz" Johna Donna i Sonetu VIII Sebastiana Grabowieckiego.



Poprzednia praca: Sprawozdanie z "Cyda"
Następna praca: Sarmatyzm współczesny - czyli co zostało z tamtych lat



Treść: Sebastian Grabowiecki oraz John Donne to twórcy barokowi uprawiający specyficzną lirykę religijno - filozoficzną, której głównym tematem są problemy ludzkiej egzystencji, jej sfera duchowa. Określa się ich mianem poetów metafizycznych. Sugerowało by to, że w ich wierszach powinniśmy znaleźć wiele elementów wspólnych. Jednakże czy jest tak w rzeczywistości? Czy poezja Polaka, Sebastiana Grabowieckiego i Anglika, Johna Donna rzeczywiście obfituje w podobieństwa? Wreszcie, czy owi twórcy mieli zbliżone światopoglądy?
Wiersze "Śmierci, próżno się pysznisz" Donna i "Sonet VII" Grabowieckiego generalnie dotyczą sfery duchowej naszego życia, są związane z przemijaniem, życiem i śmiercią. Niewątpliwie punkt widzenia obu poetów jest raczej optymistyczny. Śmierć, według nich, nie jest powodem do rozpaczy, a strach przed nią jest nieuzasadniony. John Donne wręcz drwi sobie ze śmierci, z jej władzy nad naszym życiem. Mówi, że "próżno się pyszni", że "licha w niej siła", że jest, nie, jak się powszechnie mniema, okrutna, bolesna i zaborcza, ale wręcz miła. Używa przy tym surowego, żeby nie powiedzieć, potocznego języka, wiersz jest zrozumiały nawet dla współczesnego odbiorcy. Natomiast według Sebastiana Grabowieckiego śmierć, paradoksalnie, może uchronić człowieka od innej, wiecznej śmierci i jest bramą żywota wiecznego. Poeta pisze, że wręcz jej pragnie, rozkoszuje się nią, że zbrzydł mu żywot. Jest to częściowo usprawiedliwione załamaniem po śmierci żony i świadczy o chrześcijańskich przekonaniach autora. Zresztą także wiersz Johna Donna świadczy o jego głębokiej wierze. Poeta pisze, że dusza człowieka jest wieczna ("Zbudzi się dusza człowieka w wieczność"), a w wieczności, w Bogu, śmierć nie ma szans i "śmierć ją czeka". Niewątpliwie autor utworu wierzy także w życie wieczne, gdyż twierdzi, że śmierci tylko wydaje się, że zabiera ludzi. Autor wytyka kobiecie z kosą, że jest posłuszna wojnie, chorobie, że sen, jakim nas morzy, jest jedynie jej obrazem, miłym i przyjemnym. Natomiast w obrazie Sebastiana Grabowieckiego ukryte jest niewątpliwie podziękowanie Bogu i, znów paradoksalnie, jest to podziękowanie za śmierć, która wpuszcza nas w bramy żywota wiecznego ("...z Twej k'nam miłości tej śmierci moc dawasz, co nas wpuszcza do żywota"). W "Sonecie VIII" autor zestawia ze sobą szereg sprzecznych terminów, oscylujących albo wokół śmierci , albo wokół żywota. Poeta twierdzi, że śmierć Pana Jezusa na krzyżu dała ludziom życie wieczne i jednocześnie uchroniła od śmierci wiecznej, która dla owego życia wiecznego jest jakby alternatywą. Paradoksalnie, to dzięki śmierci mamy życie wieczne. W ujęciu Johna Donna autor odnosi triumf nad śmiercią, ignoruje ją. Natomiast Sebastian Grabowiecki pragnie tej śmierci i jest jej wdzięczny za życie wieczne. Pragnienie to powoduje, że autor znajduje w śmierci wręcz rozkosz ("...w niej [śmierci] jest rozkosz mojego żywota") i jest ona, niejako, celem jego istnienia.
Moim zdaniem takie ujęcie śmierci przez Grabowieckiego jest nieco przesadzone. Wydaje mi się, że Pan Bóg nie dał nam życia po to, abyśmy czekali tylko na jego rychły koniec. Powinniśmy się raczej starać dobrze je wykorzystać, żyjąc zgodnie z naszym sumieniem i zasadami chrześcijaństwa, mając nadzieje na nagrodę w niebie.
Bardzo interesujący natomiast stosunek do śmierci prezentuje w wierszu "Śmierci, próżno się pysznisz" John Donne. Myślę, że takie ujęcie śmierci powinno charakteryzować dobrych chrześcijan, jednak niejednokrotnie takie jej przez nas postrzeganie jest niezwykle trudne....


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 2532 , autor: agacjo , Ocena: 80.45

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Analiza porównawcza wierszy: "Śmierci, próżno się pysznisz" Johna Donna i Sonetu VIII Sebastiana Grabowieckiego.

Analiza i interpretacja - Daniel Naborowski "Marność".
Analiza utworu "Cuda miłości" Jana Andrzeja Morsztyna.
Analiza i interpretacja wiersza Johna Donnea „ Sonet XIV ”


Losowe teksty z tej samej kategorii

Charakterystyka Jana Chryzostoma Paska
Barok w Polsce. (3)
Czasy saskie w kulturze polskiej.
W jaki sposób „Moralność Pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej i „Świętoszka” Moliera ukazuje Ci kryzys rodziny? Co jest jego przyczyną?
List barokowy. (1)
Analiza i interpretacja - Daniel Naborowski "Marność".
Nurty poezji barokowej. Scharakteryzuj na przykładach.
Opis budowli barokowej.
Dokonując analizy i interpretacji wiersza Daniela Naborowskiego "Krótkość żywota" oraz odwołując się do innych utworów tej epoki przedstaw barokowe spojrzenie na ludzkie życie.
Charaktery ludzkie w komedii Moliera.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 80.45.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-01-30 23:56:47
⇒Czytano: 2532
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: