Strona główna » Liceum » Język polski » Antyk i Biblia


Tragedia antyczna na podstawie "Antygony". Dramat antyczny, a dramat szekspirowski.



Poprzednia praca: "Wojna Chocimska" Potockiego "Pan Tadeusz" Mickiewicza - eposy wzorowane na tekstach Homera.
Następna praca: Twórczość Horacego i motywy zawarte w jego utworach - filozofia pieśni (stoicyzm, epikureizm).



Treść: Początek tragedii greckiej sięga misteriów dionizyjskich (Wielkie Dionizje), podczas których ich uczestnicy, ubrani w koźle skóry, śpiewali pieśni obrzędowe ku czci Dionizosa (boga wina i plonów). Nazwa "tragedia" pochodzi od dwóch słów greckich: 'tragos' - kozioł i 'ode' - pieśń (tragedia = pieśń kozła). Z pieśni obrzędowych (pochwalnych) zrodziła się tragedia, której budowa oparła się na dialogu prowadzonym przez Koryfeusza (przewodnika - opowiadacza) z chórem. Pierwszego aktora wprowadził Tespis, drugiego - Ajschylos, trzeciego - Sofokles. Zespół aktorski ograniczał się do trzech osób. Aktorami mogli być tylko mężczyźni, grali więc też i role kobiece. W tragedii antycznej nie ma podziału na akty i sceny:
-PROLOGOS - zapowiedź
-PARADOS - wkroczenie chóru
-EPEJSODIONY - akcja sceniczna z aktorami
-STASIMONY - wystąpienia chóru
-KOMMOS - lament bohatera
-EKSODOS - opuszczenie sceny przez zbiór
-ZASADA DECORUM - zasada jedności treści, formy, jednorodności stylistycznej, zgodności gatunku ze stylem, językiem bohatera
-ZASADA TRZECH JEDNOŚCI : MIEJSCA - akcja rozgrywa się w jednym miejscu CZASU - akcja zamyka się w ciągu 12-24 godzin AKCJI - jeden wątek
-ZASADA TRZECH AKTORÓW - tylko trzech aktorów może naraz przebywać na scenie(brak scen zbiorowych)
-KATHARSIS - oczyszczenie (wywołanie u odbiorcy uczuć, litości, współczucia) Katharsis według Arystotelesa, nie prowadziło do uszlachetnienia uczuć, ale wyzwolenia się z nich, doprowadzało do osiągnięcia stanu spokoju wewnętrznego.
-MIMESIS - naśladownictwo. Sztuka ma odzwierciedlać rzeczywistość.
-SCHEMAT AKCJI : EKSPOZYCJA, rozwinięcie, PUNKT KULMINACYJNY, katastrofa, ROZWIĄZANIE AKCJI.
"ANTYGONA"
-nie ma podziału na akty i sceny
-kompozycja
-pieśni chóru (rola chóru : ocenia bohatera, głos doradczy bohatera, komentuje akcje, wyraża opinie ludu, wyraża prawdy uniwersalne)
-tragizm postaci (konflikt między prawem boskim i ludzkim)
-akcja według schematu
-zasada trzech jedności
-zasada decorum
-zasada trzech aktorów
-występuje zwiastun (strażnik)
Konflikt pomiędzy królem - KREONEM, a ANTYGONĄ jest istotą tragedii i nosi nazwę konfliktu tragicznego. Polega na zderzeniu się przeciwstawnych, równorzędnych racji, pomiędzy którymi nie można dokonać wyboru i dlatego każde posunięcie bohatera prowadzi go do katastrofy, czyli klęski. Dla Kreona nadrzędnymi wartościami są rozum, ład społeczny i państwo. Dla Antygony natomiast, kierującej się wiarą i miłością, nadrzędne są przykazania duchowe. Konflikt Antygony z Kreonem jest to więc konflikt wartości i konieczności, bowiem bohaterowie bronią przeciwnych racji. Rozum zostaje przeciwstawiony miłości, prawo ludzkie - prawu boskiemu, interes zbiorowości (państwo) - obronie jednostki. Z tego względu, że racje obu stron są równorzędne, konflikt tragiczny jest nierozwiązalny, prowadzi nieuchronnie do klęski bohaterów. Antygona, za przeciwstawienie się rozkazowi króla, zostaje skazana na śmierć; Kreona, który jest winien śmierci trzech osób (Antygony, jej narzeczonego, a własnego syna - Hajmona i swojej żony), los skazuje na wyrzuty sumienia, które będą go dręczyły do końca życia. Tragizm jest wywołany szczególną konstrukcją losów bohaterów, którzy niezależnie od siły charakteru i szlachetnych intencji sprowadzają na siebie śmierć lub klęskę. Należy dodać, że o ich losie decydowało w tragedii greckiej fatum - przeznaczenie, ślepy los. Sympatia czytelnika (widza) jest po stronie Antygony, bo w jego odbiorze urasta ona do symbolu wielu uniwersalnych wartości, takich jak odwaga i przeciwstawianie się despotyzmowi oraz przemocy, wytrwałość i wierność swoim poglądom, niezależność, miłość do brata, poczucie więzi z tradycją i religią, szlachetność i spełnienie powinności siostrzanej i ludzkiej.
Dramat Szekspirowski - "Makbet":
-zerwanie z zasadą trzech jedności: miejsca (pole, komnata zamkowa, pokoje w pałacu królewskim, Szkocja, Anglia) czasu ( nie ma jednoznacznych oznaczeń w tekście, obejmuje okres od objęcia władzy przez Makbeta, jego panowanie i upadek). akcji (obecność epizodów naświetlających nastroje społeczne)
-zerwanie z zasadą decorum
-sceny zbiorowe (tłum na scenie)
-zerwanie z zasadą jedności estetycznej (sceny komiczne przeplatają się z tragicznymi)
-brak retardacji
-dwie konwencje świata przedstawionego - realistyczna i fantastyczna
-dwojaka motywacja zdarzeń: nadprzyrodzona (żądza władzy zostaje obudzona przez czarownice) psychologiczna
-pejzaż nieobojętny (tragedia Makbeta rozgrywa się w typowej scenerii koszmaru - noc, burza)
-w przeciwieństwie do tragedii antycznych nie działa fatum
-bohaterów cechuje tragizm, ale np. Makbet to jednocześnie zbrodniarz (tzw. Bohater - łotr)
Popełniona zbrodnia powoduje, że Makbet staje się ofiarą własnych halucynacji (duch Banka widziany na uczcie), przywidzeń, które stają się przyczyną kolejnych zbrodni. Wydarzenia rozgrywają się często w nocy - porze strachu.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 63672 , autor: agacjo , Ocena: 334.82

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Tragedia antyczna na podstawie "Antygony". Dramat antyczny, a dramat szekspirowski.

Tragedia grecka i teatr grecki
Tragedia antyczna na podstawie „Antygony” dramat antyczny, a dramat szekspirowski
Matura - Antyk cz.5 (Epos/Teatr Grecki/Tragedia Antyczna)
Tragedia grecka
Tragedia grecka wg Arystotelesa


Losowe teksty z tej samej kategorii

Achilles - szlachetny wojownik czy bezwzględny morderca.
Typowe cechy sztuki greckiej, helleńskiej i rzymskiej (2)
Mit o stworzeniu świata, szkoły oraz kartkówki.
Filozofia w Antyku i sredniowieczu - skrot
Recepta na życie zawarta w pieśni Horacego "Do Taliarcha". Porównanie z parafrazami Jana Kochanowskiego i Zbiegniewa Morsztyna.
Antyczna koncepcja tragizmu w ,,Antygonie’’ Sofoklesa
Matura ustna - opracowania 6 tematów z antyku i Biblii.
Mój Raj
Własny mit
Charakterystyka porównawcza Achillesa i Hektora (4)


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 334.82.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-01-30 23:20:25
⇒Czytano: 63672
Autor: agacjo


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: